мк и песни

 

 

 

***

Во матриалната благосостојба клучот е телесното здравје...

***

Секојдневната молитва е умствена  смиреност...

***

И смрта припаѓа во живот...

***

Без светлина нема сенка ,

ни риба беѕ коски.

 

Нема небо без облаци

ни народ без грешка.

Соња Таировска Ѓурчак

05. 12. 2024 Улм

 

НА ГУРБЕТ ПОЈДОВ

На гурбет појдо и назат не се дојдов,

дали ксмет беше што толку далеку појдов

во далечина туѓа земја јас Мајко  дојдов

туѓа земја јас пројдов.

Патувам со времето

се борам со несигурноста и денес

а, верувам во она што е посилно од мене.

Верата ме води, која по  Бога оди

во природата вистината  ја гледам

која Бог  ни ја благослови и јас ја следам.

Традицијата е наследство

а верата е најсилна.

Светот стално се менува во блага нада

а јас го барам одговорот

зошто овде на гурбет дојдов.

 

Соња Таировска Ѓурчак

11.12. 2024 Улм

 

Ти посакувам време да се пронајдеш

секој час  секој ден да се доживуваш како среќа.

Ти посакувам време да ја спознаеш вистината на животот,

ти посакувам време  вистинско  време во кое живееш .

 

Соња Таировска Ѓурчак

09.01. 2025 Улм

 

Додена небото и земјата се проштеваат и се заблагодаруваат за времето поминато во убавини во почит и голема благодарност се придружувам и јас да и се заблагодарам на     2024 година која беше полна со моменти кој останаа да раскажуваат за времето во неа.

Во сите денови животот ми ги нудеше најубавите ликции ког беа од големо значење замене, ми ги подари вредностите кој ме чинат среќно,ме направи појака, да го следам само доброто на животот и да бидам  секогаш само со доброто вистината и правдата.

На  2025 и посакувам добродојде,нека ни донеси мир и радост за целиот свет мир и љубов меѓу сите народи,нека престанат сите  војните во светот да живеаат сите деца во радост сите да бидиме во божи благослов во 2025 и сите понатамошни години нека бидат во мир и радост.СРЕЌНА НОВА ГОДИНА.

 

 

 

 

 

 

ИЗВОР НА ВРЕМЕТО

Секој го носи изворот на своето време

а, јас патувам во времето на вистината

патувам со полната масечина во зимската ноќ

осветлуваќи го патот пред моите чекори.

Од напукнатините навираат боите

боите на животот, обоена една вистина. 

Го најдов времето во универзумот

на вистинското време .

Времето тешко како камен 

врзано за земјата  понесано од ветровите на тишината

го означуваш времето  го означуваше времето

на еден изгубен рачен часовник.

Стигнав до времето на дождот

ме допрееа солзите на мојата мајка.

Секој го носи своет време .

Соња Таировска Ѓурчак

13.01 2025  Улм

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Три убави думи ,оставаат светлина во животот

како и светотројството...

 

Поверењето еднаш изгубено , никогаш не се враќа

во иста форма.

 

Каменот еднаш изваден од местото ,

Никогаш  неможи да се врати во истата положба,

Исто е и со зборот ,изговорениот збор не се врака назат.

 

Не лажи го оној кој ти верува,

со вистината се надоградуваш а со лагата само  ја губиш сопствената вреднос.

 

Поверењето е закон во животот...

 

Соња Таиривска Ѓурчак

14.01.2025 Улм

 

 

SVET JE UMORAN

 

Čuju se koraci,

koji umorno odjekuju

duž ulice života

od teških cipela, duboko utonulih misli,

svet je umoran.

Pod nogama umorne duše,

koji kazuje

duga životna priča,

pred oduševljenom publikom koja sluša,

gledajući umorno u prozor poslednjeg

zimska rasprodaja.

Iz ugla suprotne strane

čuje se pesma od starice,

koji već duže vreme peva na istom mestu.

Ne, ne razumem je, samo me zavodi

melodija koja me podseća na detinjstvo

kad su se pevale naše žetelačke pesme.

Svet je umoran od žetve

smrznute ulice, stupajući ispred bine

 njegovog umornog imidža.

 

МОЈАТА БАБА СРЕБРА                           ПОД ШАМИЈА ТУЃА

 

Оваа песна, и ја посветувам

на баба ми Сребра,

таа беше мојата мала баба,

добрина носеше во себе

и потешка од злато беше.

Љубов имаше за сите

живитот го љубеше силно

и така девеесет и три ги стори милно.

Не заврши нејзинијот живот тука

остана баба Сребра за сите нас тука.

Во силни и убави збирови се сеќаваме сите

и во светлина ги гледаме денес дните.

Седум судби срцето и рани

седум деца заминаа на сите страни,

дали беше тоа божја грешка

за мојата баба Сребра казна тешка.

И пред смртен час, посака сите да ги гушни

глас од чеда внуци и правнуци

тагуваше да ги слушни.

Баба Сребра во небо се вивна

летна и кај Бога стигна.

Се поклони пред Бога

и низ молитва го праша тивко:

Боже каква таа твоја беше грешка

а замене казна тешка,

чеда мили ти во свет ги прати

ни ти едно стигна,

мене на вечен живот да ме испрати.

Керко мила Господ рече Сребро мило,

Ти си сребро и злато тешко

Твојата љубов е потешка и од сјај

затоа керко мила што истрпи на се

стигна и до овој божи рај.

 

Соња Таировска Ѓурчак

27. 01. 2018 Улм.