Зборот е жив.
Но и довербата е жива.
Кога искрајните мисли ќе се сретнат,
зборот станува мост меѓу искрајноста
и довербата.
Зборот е жив.
Тој може да биде мед за душата, но и отров за срцето. Може да утеши, да излечи и да подигне човек, но може и да повреди, да скрши и да остави трага што долго не исчезнува. Затоа, пред да го изговориме зборот, треба да се запрашаме: што ќе остави тој зад себе, светлина или темнина?
Zivotot e ubav , ubavinata e cel Okean . Kapka voda koja Go ispolnuva Okeanot . Taa kapka Se vika ljubov
Само една капка вода која љубов се вика во океанот можи да го промени целиот Океан.
Nema komentara:
Objavi komentar