МОЈАТА ЗЕМЈА
Ова е мојата земја мила
што силно и свето ја сакам.
И подавам рака во утрото бело,
а денот ме води напред и смело.
Низ дворови твој рајски,
со зборови мајчини мајски,
ова е земјата
моја мила
што мириса на темјан.
Во неа јас растам,
со неа жедта ја гаснам.
Ова е мојата земја мила
која ми дава светлина
и сила.
Ти си земја која
љубов има
Ти си јазик ,збор кој
мост гради
Река и вода света
бистра
со душа жива и чиста.
Соња Таировска Ѓурчак
15.05 2026
Ви пишувам, драги браќа наши,
со почит и благодарност света,
што ни го осветливте патот
и ни подаривте азбука света.
Во секоја буква љубов гори,
во секој збор светлина сјае,
вашето писмо низ вековите
како вечна зора трае.
Не се само букви и зборови,
туку пламен што душа буди,
дар што низ времето свети
и човечкото срце го буди.
Кирил и Методиј, браќа наши,
со вашите зборови слава пееме,
низ векови одекнува песна
што со љубов ви ја праќаме.
Ти благодарам, Кириле,
за мудроста што остана да трае,
ти благодарам, Методиј,
за љубовта што уште сјае.
13 05 2026
Она што мислиш не се слуша и никој не го разбира, посилно и погласно е од сопствениот глас.
С.Т.Ѓ.
КОГА ПАК ИМЕТО СВОЕ ЌЕ ГО ВРАТИШ
Кога пак името твое ќе се врати,
лисјата на дабовите ќе разлистаат,
а, птиците нови гнезда ќе
свијат.
Децата
родени под сонцето,
во сончевите зраци, и живата љубов
што свети до небото на вечноста
и во жилите на благородните,
стрпливо чекаат и свето молат.
А Европа, како нем сведок, гледа
во неправдите што секојдневно ријат.
Но молкот нивен тежи
како камен
врз раните
што сè уште болно крварат.
А тие неми подвизи
од далеку
се препознаваат и под превезот ја
разгоруваат
болката на еден народ.
Но името свое пак ќе го вратиш
никој не може да го избрише.
Ти не си земја родена за маки
Ти си живиот извор на животот.
Никогаш коренот
на стеблото не умира
кога народот силно и свето памети.
Соња Таировска
Ѓурчак
10.05 2026
ЈОШ ЧУЈЕМ ВРЕМЕ
У тишини ноќи док
звезде горе без гласа
још чујем време,а
душа дише,
са осмех твои
тихи и загрљај благ.
У сваку песму
твоје име пишем
чујем те тихо у
дубини дане
љубав не бледи ни
кад стане.
Светлост ме буди
а тебе нема
пожелим да мост
буде мој сан.
ти у тишини из
будног сна.
Твоје име
иѕговарам наглас
у сваку ријеч чујем
твој глас
пишем и тишини
без имена и без глас.
У речима које
ќуте
Тишина која
пролази кроз мене
Наша љубав остаје
звезда која сије без глас
Соња Таировска
Ѓурчак
08.05 2026 Улм
