Човекот може да наследи богатство или положба,
но карактерот мора сам да го изгради.
Карактерот не се наследува,
туку се создава.
Вистинското раководство се препознава по успехот на
заедницата.
Не,
дипломите нè возвишуваат,
ниту аплаузите што брзо заминуваат.
Човекот се мери по тивките победи
над сопствената душа
и по светлината што потоа
ја остава зад себе за другите.
Успехот не се мери со тоа кого си потценил,
туку кого си почитувал.
Оној што ги потценува другите,
го намалува и сопствениот карактер.
Карактерот
не се мери со полн џеб,
туку со чист ум.
Богатството
може да биде во џебот,
но карактерот секогаш живее во умот.
Знаењето не е во
џепот туку во умот.
Вистинското богатство не е во џебот,
туку во знаењето што човекот го носи во умот.“
Празен џеб може да се наполни,
но празен ум тешко без знаење.
Колку повеќе човекот учи,
толку повеќе сфаќа колку малку знае.
Најголемото знаење започнува
кога човекот ќе ја признае сопственото
незнаење.
Најголемата лекција не е во тоа да знаеш многу,
туку да сфатиш колку уште има да учиш.
Кога човек мисли
дека се знае,
дури тогаш почнува да учи.
Вистинското знаење не носи гордост,
туку радост и благодарност.
