srijeda, 15. srpnja 2026.

ДЕНОТ МЕ БУДИ ДОМА

 

ДЕНОТ МЕ БУДИ ДОМА

Ја напуштам ноќта и тивко го собирам своето тело,

излегувајќи на прсти од спалната соба,

за да не го разбудам утрото,

кое сѐ уште спие како младо посадено дрво

во градината на денот.

Утринското ветре ги раздиплува белите облаци,

од кои се раѓа денот.

Скришум одам во кујната,

каде што ме пречекува ѓезвето

во кое го варам утринското кафе.

Ги отворам ширум портите на денот и

заминувам во црквата да запалам свеќа,

тивко шепотејќи ја молитвата на денот,

која ја изговарам на туѓ јазик.

А денот ме буди дома.

Соња Таировска Ѓурчак

15.07.2026

utorak, 14. srpnja 2026.

МК

 Најубавите моменти во животот често се оние што ги поминуваме во тишина, следејќи го сопственото јас. Да се стигне до тој миг значи да се осети разговор не само со сопствената душа, туку и да се отвори срцето пред Бога.

Во тишината човекот се среќава со својата вистина, а во молитвата и верата ја наоѓа својата сила. Тогаш зборовите стануваат непотребни, бидејќи срцето зборува на јазик што само душата го разбира.

Бог е спасител на сите животни премрежија и засолниште во миговите кога патот изгледа тежок. Колку повеќе му го отвораме срцето, толку повеќе мир, надеж и светлина внесуваме во сопствениот живот.


Кога човекот ќе ја пронајде тишината во себе, ја отвора вратата на срцето пред Бога; а Бог станува спасител и чувар на сите животни премини, бури и замоци што ги носиме во себе.

Домот не е секогаш местото каде што се будиме, туку местото каде што душата секое утро повторно се препознава.



Во тишината го слушам своето срце; во молитвеното срце го чувствувам Бога; а кога Бог е присутен, ниедна животна бура не останува без светлина.

nedjelja, 12. srpnja 2026.

ПОД ЕДЕН ОБЛАК

 

ПОД ЕДЕН ОБЛАК

Под еден облак навира сенката,

посакува да ги сокрие брчките на лицето,

поседените коси ги крие пред тивкото ветре

кое се меша со сенката, криеќи се зад шумот на летото.

Во оваа книга меѓу кориците растат корени

ширеќи далечни гранки како од стариот даб.

Шепотат кориците будеќи ги сите сонови

да се пробудат сите вистини,

што раскажуваат за времето на брчките

за времето од поседените коси и дланките

прелистуваќи во книгата на животот.

Пишувам од книгата на животот.

Читам од страниците на лицето.

Ја делам и ја раскажувам живата моќна приказна

што доаѓа од изодениот пат на еден уморен патник.

Од стапалата потече крв, оставаќи трага од времето

и пишуваќи го последниот збор во оваа книга.

Соња Таировска Ѓурчак

12.07. 2026  

DE

 

 

Zu eurem Hochzeitstag wünsche ich euch Liebe – ein einziges Wort, das alles sagt.

КОГА НОЌВА ЗАМИНАВ

 

 

Кога ноќва заминав

Кога ноќва заминав, не го зедов куферот. Го оставив полн со спомени – да ги листаш, да ги прелистуваш и да им се радуваш сѐ до последниот час од постоењето на оваа планета.

Заминав во непознатиот свет, од другата страна на животот, каде што не се гледа со празни очи, туку со срцето. Со срцето што веќе ги заборави зборовите од овој живот и нечујно отплови во светот на немото небо, во далечината каде што гласовите се тенки, речиси недоразбирливи.

Небото таму е побелено, бело обоено како облаци без дно, како магла без тло и како сенка без дрво.

Таму заминав во утринските часови. Повикот беше толку брз, толку силен и толку далечен. Сѐ беше собрано на едно место – испреплетени патеки од конопци што висеа како стари саѓи на самарот, закачен во пондилата уште од дедовото време. Таму стоеше и чекаше некој патник да помине, да го подигне, да го намести на коњот и повторно да тргне во туѓина.

Опрости што си заминав без поздрав, најмила моја. Ти беше мојата светлина во сите мои мрачни денови. И кога бев покрај тебе, и кога животот нѐ разделуваше, ти беше домот на мојата душа и последното пристаниште на нашиот заеднички пат.

Те сакав. Те сакам. И ќе те сакам дури и во моќта на немоќта, таму каде што љубовта повеќе не се изговара со зборови, туку тивко свети како вечна светлина.

Соња Таировска Ѓурчак

10.07. 2026

srijeda, 8. srpnja 2026.

МК

 Нека мирот ви биде сопатник, радоста извор на сила, а мудроста светлина на секој ваш нов ден. Нека Божјиот благослов ве придружува во вашите мисли, во вашето творештво и во љубовта што ја внесувате во секој напишан збор.


Водата не нè учи само како да течеме. Таа нè учи како да останеме свои, иако постојано се менуваме. Реката секој миг носи нова вода, а сепак останува истата река. Така и човекот – секој ден учи, расте и се менува, но ако ги чува своите вредности, останува верен на себе


Надворешниот свет е убав, но внатрешниот треба да биде уште поубав.


Дрвото со длабок корен не може секоја олуја да го сруши или откорне, колку се подлабоки корените на човековите вредности, толку посигурно ќе стои пред животните ветрови.


Ова се длабоки мисли кои не бараат време за размислување; времето е тука, треба отворена патека по која одиме и истовремено читаме.


Длабоките мисли не бараат многу време за размислување. Тие бараат отворено срце и буден дух. Времето постојано тече покрај нас, а животот е патека по која не само што чекориме, туку и учиме да ги читаме неговите знаци.


Водата можеби не спие како човекот. Таа се одмора така што ја менува својата форма, но никогаш не ја губи својата суштина. Можеби токму затоа е симбол на животот – затоа што животот не престанува, туку постојано се преобразува.


Водата не нè учи само како да течеме. Таа нè учи како да останеме свои, иако постојано се менуваме. Реката секој миг носи нова вода, а сепак останува истата река. Така и човекот – секој ден учи, расте и се менува, но ако ги чува своите вредности, останува верен на себе.


Очите го гледаат светот. Умот му дава значење. Срцето му дава вредност. А душата одлучува што ќе остане вечно во нас.


До слушање, во мир и радост да останеме, со Божји благослов.



subota, 4. srpnja 2026.

СЕГА И ОВДЕ

 

СЕГА И ОВДЕ

Животот е прекраток за да го трошиме своето време на незначајни работи. Затоа, секогаш избирајте ја радоста,  нека биде вашата најверна сопатничка низ ова кратко патување наречено живот.

Еден ден, кога ќе заминеме од овој свет, верувајте, времето ќе ги избрише и нашите добри и нашите лоши страни. Затоа не живејте за туѓите мислења, туку за сопствениот мир, љубов и исполнетост.

Денес е денот што го имате. Искористете ја можноста да го направите најдоброто за себе, да подарите насмевка, да сакате искрено и да живеете така што секој нов ден ќе биде вреден за нов потик и нова радост тоа е можно сега и овде.

Соња Таировска Ѓурчак

04.07.2026 Улм