nedjelja, 11. listopada 2026.
DIE KRAFT DES WORTES UND DIE LIEBE ZUM LEBEN
Doch sie rieten uns, die alltäglichen häuslichen Aufgaben zu erlernen, damit wir, wenn wir eine eigene Familie gründen, für unser Zuhause sorgen und unsere Pflichten erfüllen können. Besonders wichtig war es, kochen zu können, also eine Mahlzeit oder ein Mittagessen zuzubereiten, wenn wir in das Haus unserer Schwiegereltern kamen.
Für diese Ratschläge bin ich meinen Eltern sehr dankbar. Heute verstehe ich, dass jedes Wissen seinen eigenen Wert hat und dass der Mensch im Laufe seines Lebens immer wieder neue Wahrheiten entdeckt.
Heute begegne ich vielen anderen Wahrheiten, die wir ebenfalls lernen sollten, nicht nur über die Haushaltsführung, sondern auch über das Wort, das eine immense Bedeutung für unser Leben hat.
Man sagte, es sei wichtig, was in unseren Mund hineinkommt. Doch ebenso wichtig, es sogar noch wichtiger, ist das, was aus unserem Mund herauskommt: welche Worte wir aussprechen, welche Botschaft sie tragen und an wen wir sie richten.
Ich glaube fest daran, dass im Wort eine gewaltige Kraft verborgen liegt. Eine Kraft, die wir kennenlernen, verstehen und verantwortungsvoll einsetzen sollten.
Es genügt nicht, viele Fremdsprachen zu beherrschen. So wichtig es ist, die Sprachen anderer Völker zu kennen, so wichtig ist es auch, die Worte zu verstehen, die wir täglich in unserem eigenen Leben verwenden.
Das Wort entsteht im Gedanken. Bevor wir es aussprechen, existiert es bereits in uns. Deshalb sollten auch unsere Gedanken rein und glänzend sein wie der reinste Diamant. Aus einem reinen Gedanken kann ein schönes Wort entstehen, und aus einem schönen Wort wiederum ein guter Gedanke im Herzen eines anderen Menschen.
Unser Körper ist ein Tempel Gottes. Es ist unsere Aufgabe, diesen Tempel zu bewahren, zu pflegen und von schlechten Gedanken, Hass, Neid und allem zu reinigen, was die Schönheit unserer Seele trübt. Im Garten unserer Gedanken sollten wir die guten Samen pflegen und nicht zulassen, dass wildes Unkraut ihr Wachstum erstickt.
Dies ist einer meiner täglichen Gedanken, für die ich dankbar bin. Ich möchte heute besser sein als gestern und morgen besser als heute.
Wir Menschen wachsen, lernen und entwickeln uns jeden Tag weiter. Wir füllen die Lücken unseres Wissens. Jeder neue Tag schenkt uns die Möglichkeit, etwas zu entdecken, das wir gestern noch nicht wussten, etwas zu verstehen, das uns früher unverständlich war, und reicher an Weisheit und Güte zu werden.
Manchmal gleicht das Leben einem Steinbruch, einem Ort voller harter Steine, scharfer Kanten und unebener Wege. Doch selbst dort, zwischen den Steinen, können die schönsten Blumen wachsen und erblühen.
So wünsche ich mir auch unser Leben: einen Steinbruch, der mit blühender Schönheit geschmückt ist, in dem jede neue Erkenntnis eine kleine Blume, jedes gute Wort ein Duft und jeder aufrichtige Gedanke ein Licht ist, das unseren Weg erhellt.
Lasst uns lernen. Lasst uns wachsen. Lasst uns weiter an uns arbeiten. Lasst uns auf unsere Gedanken und Worte achten. Lasst uns milder miteinander umgehen, denn wir wissen niemals, welche Kraft ein einziges Wort im Leben eines anderen Menschen entfalten kann.
Ich liebe das Leben und bin ihm dankbar für alle Wege, auf denen es mich täglich führt. Ich danke ihm für jede neue Erkenntnis, für jede Lektion des Lebens und für die neue Energie, die mich zu einem neuen Flug einlädt.
Mit jedem neuen Tag öffnet mir das Leben die Flügel, schenkt mir die Kraft weiterzugehen und zeigt mir, dass es nicht nur darum geht, einen bestimmten Ort zu erreichen, sondern auch darum, auf dem Weg dorthin zu besseren Menschen zu werden.
Darum mögen unsere Gedanken rein, unsere Worte gesegnet und unsere Herzen von Liebe und Dankbarkeit erfüllt sein.
МОЌТА НА ЗБОРОТ И УБАВИНАТА НА ЖИВОТОТ
Но нè советувале да ги научиме домашните, секојдневни работи, за кога ќе оформиме свое семејство да знаеме да се грижиме за домот и да ги извршуваме домашните обврски. Особено било важно да знаеме да подготвиме јадење, односно ручек, кога ќе заминеме во домот на свекорот и свекрвата.
За тие совети сум им многу благодарна на моите родители. Денес разбирам дека секое знаење има своја вредност и дека човекот во текот на животот постојано открива нови вистини.
Денес се соочувам со многу други вистини што исто така треба да ги научиме, не само за домаќинството, туку и за зборот, кој има огромно значење во нашиот живот.
Се велеше дека е важно што влегува во устата. Но, исто толку, па и многу повеќе, важно е што излегува од неа: какви зборови изговараме, каква порака носат тие и на кого му ги упатуваме.
Силно верувам дека во зборот се крие огромна сила, сила што треба да ја запознаеме, да ја разбереме и да научиме мудро да ја употребуваме.
Не е доволно да познаваме многу странски јазици. Колку е важно да ги знаеме јазиците на другите народи, толку е важно да ги разбираме и зборовите што секојдневно ги употребуваме во сопствениот живот.
Зборот се раѓа во мислата. Пред да го изговориме, тој веќе постои во нас. Затоа и мислата треба да ни биде чиста и сјајна како најчист дијамант. Од чиста мисла може да се роди убав збор, а од убавиот збор, добра мисла во друг човек.
Нашето тело е Божји храм. Наша должност е да го чуваме, да го негуваме и да го чистиме од лоши мисли, од омраза, завист и сè она што ја заматува убавината на нашата душа. Во градината на нашата мисла треба да ги негуваме добрите семиња, а да не им дозволиме на дивите тревки да го задушат нивниот раст.
Ова е една од моите секојдневни мисли за која сум благодарна. Сакам денес да бидам подобра од вчера, а утре подобра од денес.
Ние, луѓето, секојдневно растеме, учиме, се доградуваме и ги пополнуваме празнините во своето знаење. Секој нов ден ни носи можност да откриеме нешто што вчера не сме го знаеле, да разбереме нешто што порано не сме го разбирале и да станеме побогати со мудрост и добрина.
Животот понекогаш наликува на каменолом — место полно со тврди камења, остри рабови и нерамни патеки. Но и таму, меѓу камењата, можат да израснат и да процветаат најубавите цветови.
Таков сакам да биде и нашиот живот: каменолом обоен со цветна убавина, во кој секое ново сознание е едно цветче, секој добар збор е еден мирис, а секоја искрена мисла е светлина што го осветлува нашиот пат.
Да учиме. Да растеме. Да се доградуваме. Да внимаваме на своите мисли и на своите зборови. Да бидеме поблаги едни кон други, зашто никогаш не знаеме колкава сила може да има еден наш збор во животот на друг човек.
Го сакам животот и му благодарам за сите патеки по кои секојдневно ме води.
Со секој нов ден животот ми ги отвора крилата, ми дава сила да продолжам и ми покажува дека целта не е само да стигнеме до некое одредено место, туку и да станеме подобри луѓе додека патуваме кон него.
Затоа, нека ни бидат мислите чисти, зборовите благословени, а срцата исполнети со љубов и благодарност.
Нека секој наш ден биде нов цвет во градината на животот!
subota, 3. listopada 2026.
МК
Душа без вера и молитва е како трло без стадо.
Од такво трло ни волкот не може да биди
сит.
Соња Таировска
Ѓурчак
03.10. 2026
subota, 19. rujna 2026.
ЖИВЕАМ И ОДАМ
ЖИВЕАМ И ОДАМ
Не живеам времето
да ме прегази!
Живеам и одам
заедно со времето.
Небрзам, иако се
е толку забрзано околу мене
јас не се селам
во друга татковина
под ова небо е
мојата Татковина.
Каде и да одам
таа патува во мојата душа
исплнета во
тишината на времето.
Те чувам и чуствува како мајчина љубов
за своето мило чедо.
Така се сака, тоа го научив од домот во кој растев,
во камената куќа во дворот на радоста
во мирисот на вечната љубов.
Живеам и одам заедно со времето.
Соња Таировска Ѓурчак
19.09.2026
četvrtak, 3. rujna 2026.
МК
💗💗💗
💗💗💗
Богатсвото на човечката душа е - карактерот.
💗💗💗
Кога се губи караттерот останува само душа полна со сува слама -
во која нема ни едно зрно подмладок .
💗💗💗
Чувајго највредното во себе - доброто кое секогаш носи добро .
💗💗💗
Кога сите ти ги затвораат сите врати пред тебе -
господ ги отвора и железните врати за тебе ...
💗💗💗
И денес живеј во радост..
💗💗💗
Соња Таировска Ѓурчак
03.09.2026.
nedjelja, 30. kolovoza 2026.
мк и песни
***
Во матриалната
благосостојба клучот е телесното здравје...
***
Секојдневната молитва
е умствена смиреност...
***
И смрта припаѓа во
живот...
***
Без светлина нема сенка ,
ни риба беѕ коски.
Нема небо без облаци
ни народ без грешка.
Соња Таировска Ѓурчак
05. 12. 2024 Улм
НА ГУРБЕТ ПОЈДОВ
На гурбет појдо и
назат не се дојдов,
дали ксмет беше што
толку далеку појдов
во далечина туѓа
земја јас Мајко дојдов
туѓа земја јас
пројдов.
Патувам со времето
се борам со
несигурноста и денес
а, верувам во она што
е посилно од мене.
Верата ме води, која
по Бога оди
во природата
вистината ја гледам
која Бог ни ја благослови и јас ја следам.
Традицијата е
наследство
а верата е најсилна.
Светот стално се
менува во блага нада
а јас го барам
одговорот
зошто овде на гурбет дојдов.
Соња Таировска Ѓурчак
11.12. 2024 Улм
Ти посакувам време да се пронајдеш
секој час секој ден да се доживуваш како среќа.
Ти посакувам време да ја спознаеш вистината на животот,
ти посакувам време вистинско време во кое живееш .
Соња Таировска Ѓурчак
09.01. 2025 Улм
Додена небото и
земјата се проштеваат и се заблагодаруваат за времето поминато во убавини во
почит и голема благодарност се придружувам и јас да и се заблагодарам на 2024 година која беше полна со моменти кој
останаа да раскажуваат за времето во неа.
Во сите денови
животот ми ги нудеше најубавите ликции ког беа од големо значење замене, ми ги
подари вредностите кој ме чинат среќно,ме направи појака, да го следам само
доброто на животот и да бидам секогаш
само со доброто вистината и правдата.
На 2025 и посакувам добродојде,нека ни донеси
мир и радост за целиот свет мир и љубов меѓу сите народи,нека престанат
сите војните во светот да живеаат сите
деца во радост сите да бидиме во божи благослов во 2025 и сите понатамошни
години нека бидат во мир и радост.СРЕЌНА НОВА ГОДИНА.
ИЗВОР НА ВРЕМЕТО
Секој го носи изворот
на своето време
а, јас патувам во
времето на вистината
патувам со полната
масечина во зимската ноќ
осветлуваќи го патот
пред моите чекори.
Од напукнатините
навираат боите
боите на животот,
обоена една вистина.
Го најдов времето во
универзумот
на вистинското време .
Времето тешко како
камен
врзано за
земјата понесано од ветровите на
тишината
го означуваш
времето го означуваше времето
на еден изгубен рачен
часовник.
Стигнав до времето на
дождот
ме допрееа солзите на
мојата мајка.
Секој го носи своет
време .
Соња Таировска Ѓурчак
13.01 2025 Улм
Три убави думи
,оставаат светлина во животот
како и
светотројството...
Поверењето еднаш изгубено
, никогаш не се враќа
во иста форма.
Каменот еднаш изваден
од местото ,
Никогаш неможи да се врати во истата положба,
Исто е и со зборот
,изговорениот збор не се врака назат.
Не лажи го оној кој
ти верува,
со вистината се
надоградуваш а со лагата само ја губиш
сопствената вреднос.
Поверењето е закон во
животот...
Соња Таиривска Ѓурчак
14.01.2025 Улм
SVET JE UMORAN
Čuju se koraci,
koji umorno odjekuju
duž ulice života
od teških cipela, duboko utonulih misli,
svet je umoran.
Pod nogama umorne duše,
koji kazuje
duga životna priča,
pred oduševljenom publikom koja sluša,
gledajući umorno u prozor poslednjeg
zimska rasprodaja.
Iz ugla suprotne strane
čuje se pesma od starice,
koji već duže vreme peva na istom mestu.
Ne, ne razumem je, samo me zavodi
melodija koja me podseća na detinjstvo
kad su se pevale naše žetelačke pesme.
Svet je umoran od žetve
smrznute ulice, stupajući ispred bine
njegovog
umornog imidža.
МОЈАТА БАБА СРЕБРА
ПОД ШАМИЈА ТУЃА
Оваа песна, и ја посветувам
на баба ми Сребра,
таа беше мојата мала баба,
добрина носеше во себе
и потешка од злато беше.
Љубов имаше за сите
живитот го љубеше силно
и така девеесет и три ги стори милно.
Не заврши нејзинијот живот тука
остана баба Сребра за сите нас тука.
Во силни и убави збирови се сеќаваме сите
и во светлина ги гледаме денес дните.
Седум судби срцето и рани
седум деца заминаа на сите страни,
дали беше тоа божја грешка
за мојата баба Сребра казна тешка.
И пред смртен час, посака сите да ги гушни
глас од чеда внуци и правнуци
тагуваше да ги слушни.
Баба Сребра во небо се вивна
летна и кај Бога стигна.
Се поклони пред Бога
и низ молитва го праша тивко:
Боже каква таа твоја беше грешка
а замене казна тешка,
чеда мили ти во свет ги прати
ни ти едно стигна,
мене на вечен живот да ме испрати.
Керко мила Господ рече Сребро мило,
Ти си сребро и злато тешко
Твојата љубов е потешка и од сјај
затоа керко мила што истрпи на се
стигна и до овој божи рај.
Соња Таировска Ѓурчак
27. 01. 2018 Улм.