„Писмо до Кирил и Методиј“

 

„Писмо до Кирил и Методиј“

Ви пишувам, драги браќа наши,
со почит и благодарност света,
што ни го осветливте патот
и ни подаривте азбука света.

Во секоја буква љубов гори,
во секој збор светлина сјае,
вашето писмо низ вековите
како вечна зора трае.

Не се само букви и зборови,
туку пламен што душа буди,
дар што низ времето свети
и човечкото срце го буди.

Кирил и Методиј, браќа наши,
со вашите зборови слава пееме,
низ векови одекнува песна
што со љубов ви ја праќаме.

Ти благодарам, Кириле,
за мудроста што остана да трае,
ти благодарам, Методиј,
за љубовта што уште сјае.

13 05 2026

МК

 Она што мислиш не се слуша и никој не го разбира, посилно и погласно е од сопствениот глас.

С.Т.Ѓ.

MK

 И овој ден нека биди исполнет со мир,благослов и светлина што прелива радоста во секое срце и се чита на секое лице.С.Т.Ѓ

MK

 Учењето / знаењето не е да го победиш светот нити пак друштвото ,знаењето е да го победиш незнаењето.С.Т.Ѓ.

КОГА ПАК ИМЕТО СВОЕ ЌЕ ГО ВРАТИШ

 

 

КОГА ПАК ИМЕТО СВОЕ ЌЕ ГО ВРАТИШ

Кога пак името твое ќе се врати,
лисјата на дабовите ќе разлистаат,
а, птиците нови гнезда ќе свијат.

Децата родени под сонцето,
во сончевите зраци, и живата љубов
што свети до небото на вечноста
и во жилите на благородните,
стрпливо чекаат и свето молат.

А Европа,  како нем сведок, гледа
во неправдите што секојдневно ријат.

Но молкот нивен тежи како камен

врз раните што сè уште болно  крварат.

А тие неми подвизи од далеку

се препознаваат и под превезот ја разгоруваат

болката на еден народ.

Но името свое пак ќе го вратиш
никој не може да го избрише.

Ти не си земја родена за маки 

Ти си живиот извор на животот.

Никогаш коренот на стеблото не умира
кога народот силно  и свето  памети.

Соња Таировска Ѓурчак

10.05 2026 

 

 

 

 

 

ЈОШ ЧУЈЕМ ВРЕМЕ

ЈОШ ЧУЈЕМ ВРЕМЕ

У тишини ноќи док звезде горе без гласа

још чујем време,а душа дише,

са осмех твои тихи и загрљај благ.

У сваку песму твоје име пишем

чујем те тихо у дубини дане

љубав не бледи ни кад стане.

Светлост ме буди а тебе нема

пожелим да мост буде мој сан.

ти у тишини из будног сна.

Твоје име иѕговарам наглас

у сваку ријеч чујем твој глас

пишем и тишини без имена и без глас.

У речима које ќуте

Тишина која пролази кроз мене

Наша љубав остаје звезда која сије без глас

 

Соња Таировска Ѓурчак

08.05 2026 Улм

ДА ГО ВРАТАМ ВРЕМЕТО

 

ДА ГО ВРАТАМ ВРЕМЕТО

Сакам да го вратам времето,
време кое замина и не се враќа.

Ги прелистувам книгите,

книгите покриен со прашина,
а сè уште мирисаат на она време
од кое доаѓам и постојам.

Го следам  времето и се наоѓам
во војната што ја водам сама со себе.

Го сеам семето
што ќе никне во некое друго време.

И кога ќе се вратат  сите птици
што одлетаа, што заминаа
во просторот на животот.

Сакам да го вратам времето
на мојот народ, расеан
по должината и ширината на светот.

А земјата посеана со зрното на љубовта

нè чека, и се радува на секое зрно
што никнува и носи нова радост.

Соња Таировска Ѓурчак

21.03. 2026 Улм