utorak, 12. svibnja 2026.

МК

 Она што мислиш не се слуша и никој не го разбира, посилно и погласно е од сопствениот глас.

С.Т.Ѓ.

ponedjeljak, 11. svibnja 2026.

MK

 И овој ден нека биди исполнет со мир,благослов и светлина што прелива радоста во секое срце и се чита на секое лице.С.Т.Ѓ

MK

 Учењето / знаењето не е да го победиш светот нити пак друштвото ,знаењето е да го победиш незнаењето.С.Т.Ѓ.

nedjelja, 10. svibnja 2026.

КОГА ПАК ИМЕТО СВОЕ ЌЕ ГО ВРАТИШ

 

 

КОГА ПАК ИМЕТО СВОЕ ЌЕ ГО ВРАТИШ

Кога пак името твое ќе се врати,
лисјата на дабовите ќе разлистаат,
а, птиците нови гнезда ќе свијат.

Децата родени под сонцето,
во сончевите зраци, и живата љубов
што свети до небото на вечноста
и во жилите на благородните,
стрпливо чекаат и свето молат.

А Европа,  како нем сведок, гледа
во неправдите што секојдневно ријат.

Но молкот нивен тежи како камен

врз раните што сè уште болно  крварат.

А тие неми подвизи од далеку

се препознаваат и под превезот ја разгоруваат

болката на еден народ.

Но името свое пак ќе го вратиш
никој не може да го избрише.

Ти не си земја родена за маки 

Ти си живиот извор на животот.

Никогаш коренот на стеблото не умира
кога народот силно  и свето  памети.

Соња Таировска Ѓурчак

10.05 2026 

 

 

 

 

 

petak, 8. svibnja 2026.

ЈОШ ЧУЈЕМ ВРЕМЕ

ЈОШ ЧУЈЕМ ВРЕМЕ

У тишини ноќи док звезде горе без гласа

још чујем време,а душа дише,

са осмех твои тихи и загрљај благ.

У сваку песму твоје име пишем

чујем те тихо у дубини дане

љубав не бледи ни кад стане.

Светлост ме буди а тебе нема

пожелим да мост буде мој сан.

ти у тишини из будног сна.

Твоје име иѕговарам наглас

у сваку ријеч чујем твој глас

пишем и тишини без имена и без глас.

У речима које ќуте

Тишина која пролази кроз мене

Наша љубав остаје звезда која сије без глас

 

Соња Таировска Ѓурчак

08.05 2026 Улм


srijeda, 29. travnja 2026.

ДА ГО ВРАТАМ ВРЕМЕТО

 

ДА ГО ВРАТАМ ВРЕМЕТО

Сакам да го вратам времето,
време кое замина и не се враќа.

Ги прелистувам книгите,

книгите покриен со прашина,
а сè уште мирисаат на она време
од кое доаѓам и постојам.

Го следам  времето и се наоѓам
во војната што ја водам сама со себе.

Го сеам семето
што ќе никне во некое друго време.

И кога ќе се вратат  сите птици
што одлетаа, што заминаа
во просторот на животот.

Сакам да го вратам времето
на мојот народ, расеан
по должината и ширината на светот.

А земјата посеана со зрното на љубовта

нè чека, и се радува на секое зрно
што никнува и носи нова радост.

Соња Таировска Ѓурчак

21.03. 2026 Улм

utorak, 3. ožujka 2026.

Мк

 

 

Ена сема посадена денес,

не никнува утре во стебло со плодови,

се си има свое време.

Така е се во животот.


Радоста е дар од Бога, не е натпревар.

ни пак привилегија по тетка или чичко.

Таа е светлина што Госпот ни ја дари
за да ја препознаеме кога ќе ја видим во друг,

Во нас радост да се роди да се радуваме

без завис во душата.

С.Т.Ѓ.