Благодарноста бара зрелост
Да кажеш „благодарам“ не е само збор. Тоа значи да признаеш:
„Некој направил нешто за мене што не морал да го направи.“
„Човекот што прави добро
можеби не секогаш ќе биде запаметен од луѓето,
но секое добро остава трага во светот,
во другата душа и во
сопственото срце.“
Соња Таировска Ѓурчак
01.08. 2026
„Мирот започнува со еден збор.
Зборот станува мост.
Македонија го
заслужува сето тоа исто така и оваа благодарница.
За прв пат го
видов светот под македонското небо.Македонија ме научи искрајно да почитува
ценам и сакам. Првите чекори ги направив во таа наша библиска земја,во две
реченици неможи да се искаже таа бескрајна благодарност.
Сета моја
благодарнос ја упатувам кон мојата земја и мојот народ.
Те сакам Родино
Ти благодарам
Татковино.
Во голема радост
и возбуда ги пишувам овие редови...
Нема доволно зборови да се опише убавината на светот. Сега и овде сме во рајот на природата. Со свесно и благодарно срце ја гледам оваа убавина, благословена од Бога. Секој здив, секој цвет, секое дрво и секој зрак светлина сведочат за Неговата љубов нас и природата. Благодарноста е најубавиот поглед кон светот, а природата е тивка молитва што постојано нè потсетува колку е голем дарот на животот благословен од Бога.
Добро утро!
Ви посакувам убав, мирен и сончев почеток на денот. Нека ова
утро ви донесе радост, здравје и нова инспирација. Секој нов ден е нова
страница од животот – исполнете ја со надеж, добрина и насмевка.
Guten Morgen!
Ich wünsche Ihnen einen schönen, friedlichen und sonnigen
Start in den Tag. Möge dieser Morgen Ihnen Freude, Gesundheit und neue
Inspiration schenken. Jeder neue Tag ist eine neue Seite des Lebens – füllen
Sie sie mit Hoffnung, Güte und einem Lächeln.
ОД ПРОЗОРЕЦОТ НА ЖИВОТОТ
Кога животот се гледа не со очите, туку со срцето исполнето
со мир, секој камен на патот не е препрека. Тој е само ново и поинакво
размислување, поставено на патот како кратка починка пред новиот одскок преку
него, одскок кој понекогаш е полесен од каменот препречен на патот.
Вакви препреки има секојдневно на патот наречен живот. Но
кога душата е исполнета со мир и вера, и најголемиот камен станува лесен пред
човечката сила, поткрепена со вера.
Човечката душа не се мери со богатството или со силата, ниту
со славата и силните аплаузи. Таа се мери со храброста.
Кога животот нема веднаш да ни подаде рака за да се исправиме,
тој нè остава на трпението. Нè испитува. Како на неположен животен испит, нè
остава повторно да полагаме. И тогаш човечката душа не се предава.
Таа е како здраво семе, дадено во почвата на животот.
Никнува во свое определено време.
Гнило семе не може да никне ниту во најдобрата земја. Исто
така, и лошите зборови, посеани на пуста почва, немаат живот.
Затоа, биди семе.
Биди и почва која го прима семето и му дава живот да расте
во почвата наречена, живот.
Соња Таировска
Ѓурчак .
26.07. 2026 Улм
Германија.
