ЗВОНАТ КАМБАНИТЕ
Во утробата на
заедничките јазици,
пред сликата на
стаклената возбуда.
Во неблагодарното
време
растрчано по
килимите
ткаени од мојата Баба.
Умираат спомените,
закопуваќи ги
сеќавањата на јазиците
и мислата во
огнот на времето.
Ѕвонат кабаните, за
стихот кој испарува
а,го запишува допирот
на времето.
Утре нема рок на
траење
Ѕвонат камбаните.
Соња Таировска Ѓурчак
03.09. 2021 Улм
БОИТЕ НА ЕДЕН ГЛАС
Боите од еден
глас
ме повикуваат во
спомените на животот,
трчаќи по сказалките
на часовникот
и во време које ги
брои годините.
Прозборија неколку
бои
и ми го обоија
ликот,
читаќи го тетстот
од боговите,
запишан во
длабочините на јазикот
и во просторот на
родното поле.
Времето го делам со
правецот на боите,
пишуваќи стихови од
чудните бои и гласови,
а повиците се
изгубија во етерот на времето.
Сликите се испомешаа
боите се разлејаа
во морето на животот
судираќи се со
зборовите кој патуваа
по меридијаните
на мојата душа.
Соња Таировска Ѓурчак
27.09.2021 Улм
СЕ РОДИ ПЕСНА
Во ноќта, тифка
со звездено небо
и месечина полна
се роди стих се
роди песна.
Стихот и
насалгија има
а песната долга
рима.
Животот како
пркиазна течи
и во сон родина
ме влечи.
Пред да се
вратам во родина
имам само уште
една година .
Испраќам глас
песна медена
на четири страни
поделена
од срце парче оделена...
Соња Таировска Ѓурчак
23.09.2021 Улм
МОЛЧАМ
Молчам пред
стиховите на Државата а
пишувам песна за
помека постела.
Нечии гласови го
проколнуваат дворот
кој е магепсн од
гатачката
која секојдневно
гата на камениот мост.
Песната остана
скриена во џеповите
на бездомниците
кој уште молчат
пред сувиот
студ,пред гладните усти...
Јас молчам пред
моливот на песната
и во стиховите на
Татковината.
Молчам пред
молитвата на храмот...
Соња Таировска Ѓурчак
20.09.2021 УЛМ.
Оваа голема
благодарност ја упатувам и до куќата на зборот која е стожар на нашето богато
гумно.Среќата е мала, исто како едно кибриче,а кога ќе се запали гори во
пламен,пламен на радост.Зборот благодарам е мал, без убавите дела кој секојдневно
се раѓаат во изворите и течат по жилите на времето.
ВИ БЛАГОДАРАМ!
Ви благодарам,на
вашата почит и вашата голема племенитост за сите пораки и желби што ми ги
упативте сите Вие,Сите Вие сте дел од овој убав живот кој ни е поклон од
извишената сила верата, светлината и родот кој се множи,во и со убавините на
секој нов ден.ВИ БЛАГОДАРАМ!
ОД ДВОРОТ ПРАЗЕН
Сирената свири од
оџаците на
затворените фабрики.
Искршените прозорци,
одекнуваат од страв
на сирената.
Стражарот
пребледено заминува
пред реченицата
која веќе не се ни чита.
Солза по солза
испарува по лицето
на српливоста и
стравот.
Овде и сега е
само еден живот
кој грам по грам се мери.
Останува мислата
да го чува времето
и еден вкуст од
устите празни.
Ткаенината остана
приказна на времето.
Некој и некогаш ќе
го препознае
крикот на заробеното време
од дворот празен.
Соња Таировска Ѓурчак
15.09. 2021 Улм Германија
ЗАПРИ ГО ВРЕМЕТО
Запри го времето.
на гневот и
омразата пуста
заприги сите лоши
мисли
што тутнат како
низ гора густа.
Запри го времето.
на љубомората
тешка
тага и трага од
солза жешка,
пред болка тешка.
Запри го времето.
које време не се
мери
темнината која е
слепа
и птицата која во
неа слепо лета.
Запри го времето
во ноќта ладна
во колевките на
децата гладна
пред крвта која
се груш,и
убавината на
светот ја руши.
Запри го времето.
на сонот лажен
запри го времето
пред моралот лажен.
Запри го
времето...
Соња Таировска Ѓурчак
13.09.2021 Улм
Германија
