ОТВОРЕНО НЕБО за книга бр. 10

 

ОТВОРЕНО НЕБО

Бездомниците спајат под отворено небо,

во џеповите  кријат студ и глад.

Исптатија писмо до Министерството

за расуди на човековите права,

Пишуваат;

Војната беснее во срцето

и во учебникот по историја,

а, земјата станува се помала и помала.

Во каменото време и сувата суша

не расти повеќе памук.

Градоначалникот на централната земја

најави криза.

Останатиот чиновнички кадар

се крие во широките ходници

измеѓу старите дрвени шифунери

полни со дукоменти во кој расти прашината

а изчеснува земјата на прадедовците.

Умот тежи,

душата останува за секогаш празна.

Улиците плачат за една изгубена територија

за една земја која одамна ја нема.

Ја препишаа и потпишаа

следеќи го  патот на празните гробишта.

Ги затворија очите,чекаќи помеко време

подобро време на смрзнати плодиви.

Стиховите се разминуваат, без одговор

каде и кога ќе се применува вистината

за бездомниците да имаат сопствен дом

а, народите почит кон отвореното небо.

Соња Таировска Ѓурчак

03.09.2021 Улм

 

ПРВИОТ БЕБЕШКИ ПЛАЧ за книга бр. 10

 

ПРВИОТ БЕБЕШКИ ПЛАЧ

Од првиот бебешки плач

до последниот збор и атем

времето пишува.

Пишува историја која останува

да свети во грст светилки.

Еден патник,

патуваќи  низ времето

го сретна плачот а

зборот не го разбра.

Низ прокопаната калдрма

се губат зборовите.

Есенскиот ветер ги собира

последните паднати жолти лисје

во џеповите и тишината

на едно парче земја,

заминуваќи во вечниот сон.

Соња Таировска Ѓурчак

31.08.2021 Улм

UCIME BRZO

 

Sonja Durcak

Ucime bozo, dobroto Go zaboravame prebrzo dodeka de Se probudime zivotot zaminal…so sopstvenata mok raspolaga opstestvoto koe ni ja odzema slobodata i sluguvame bez da naucime da mozime da bidite gazdi na naseto vreme. Naj golemoto bogastvo Go poklonuvame na drugi zato sto sme programirani kako TV Programite.Toa e coveckata realnost.

 

 

 

Sonja Tairovska Durcak 

01.08.2021 Ulm 

СТОМНА кн 11

СТОМНА         

Те наполнив од изворите на вечноста,

сега капка по капка те кријам

од грмотевицата што ја испраќа ноќта.

Те покривам со пелените кој ги пери

со солзи мојата мајка,ги  суши на плотот

кој молчи прет стравот на заборавот.

Ги собирам,растурените лисја 

на старата цреша

кој ги вее двојниот студен ветар по дворот...

Писмото го чувам 

во дамарите на земјата,

која вљубените ја одминуваа одамна.

Стомна закитена со цветовите на вечноста

и живее во олтарот на животот,

кој се протега во висината на спомените

по должината на векот,и ја чува стомната.

Соња Таировска Ѓурчак

04.06.2021 Улм

 

ЗБРЧКАНИ СЛИКИ бр 9

 

ЗБРЧКАНИ СЛИКИ                                 во книгата бр.9.

 

Станав, го зедов,

шупливото кавалче

со згужвани прсти

се обидувам да ја пронајдам

убавата нота,

која е втисната измеѓу

хартијата и далечината.

Збрчкани слики и ноти,

ветрот дува,

ја дели вистината од континентот...

 

Соња Таировска Ѓурчак.

17.03. 2021 Улм.

СЛОБОДАТА НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК бр.9.

 

СЛОБОДАТА НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК                         книга бр.9.

Војната која беше двојна,

измеѓу сдлободата и злото,

ја освои со буквата, зборот

и јазикот македонски.

Слободата е како новороденче

која се роди и живее во еден јазикот,

јазикот македонски.

А Ти богочовеку, роден во оваа слобода

ги скина сите синџири и тргна

за ослободување на македонскиот јазик.

Никна како цвет во јазикот

каде што постави и остави историја,

за Македонија и ја престави пошироко.

Вратата ја остави отворена од твоето срце,

срце кое останаа во секоја песна,

а песната остана света.

Изгради цркви,чии звона звонат

за мир и љубов, меѓу сите народи,

звонат со песните твој.

Манастирите се закитија како на Ѓурѓевден

со цветовите кој останаа да цветаат вечно

за Македонија и во македонскио јазик.

Заспа во прегратките на македонскиот јазик

и замина со зборот кој се вика љубов.

Сега те будам,те двојам и вадам од смрта,

дојди,слушниги песните твои

песни напишани со жедна љубов македонска.

„Љубовта на земјата„ „Везилка„ и

многу други песни од Блаже Коневски

остануваат живи сведоци на македонското поле.

Со почит за твоите дела и благодарност

и денес ти испраќа Македонија...

Соња Таировска Ѓурчак

01.05. 2021 Улм Германија

Велес Македонија.

АЛГИТЕ ВО СУВАТА РЕКА бр.9.

 

АЛГИТЕ ВО СУВАТА РЕКА                                                книга бр 9

Сувата река остана празна,

алгите,заминаа

слепо во песочниот замок.

На песочната улица

редица од патници

кој чекаат пред будното стебло,

во кое се вселија дивите птици.

Нозите им се соединија со алгите

чекореќи го песокот во реката.

Одеднаш порој,разиграа алгите

во коритото на реката.

Прегрнати една со друга

тагуваат за цветовите кој се

изгубија во сушата.

Семето,замина по новата улица

во непознатиот град

каде се градат кули од песок.

Собор од непознати јазици

и напуштени тела,

пред кој се раѓа нов ден.

Алгите заминаа во ноќта,

пред олтерот ја молат молитвата

држеќи во рака свеќа.

Во сувата река потече пак живот.

Соња Таировска Ѓурчак

27.04. 2021 Улм