Афориѕми МК /5

 

💗💗💗

Секое утро денот се раѓа,

не очекувај,

чудо да ти падне од небото,

Ти си тој што треба да го создадиш чудото во денот

које ќе те води напред ...

 

💗💗💗

Многу добар народ има во овој свет.

💗💗💗

 

Поднебесието е зачетие во утробата на секоја Мајка

од каде се раѓа секојдневијето.

💗💗💗

Умната ставка е највисоката моќна сила

која е од голема важност во човечкиот род,

и е клуч од секоја врата...

💗💗💗

Пријателството е природен развој,

кое не е подржано од надворешнијот развој

на моќ или богаство,

во се има вистина и рамнотежа.

💗💗💗

Соња Таировска Ѓурчак

31. 01. 2021 Улм

ТЕ ЉУБАМ

 Во книга бр.9

ТЕ ЉУБАМ         

Не,не се страмувам,

по кој знаеј, кој пат да ти кажам,

земјо моја,Те љубам

и дека силно те љубам.

Гордо стојам во храмот на твојата љубов,

каде ме милуваат твоите ангелски крила

и времето кое носи убава пролет.

Во секоја нова зора ти подавам рака,

да ме водиш до изворот на твојата река,

лице да мија, и крстена вода твоја да пијам.

Те љубам родино моја

Ти благодарам Татковино моја.

Силно, го пoмнам детството

додека заспивав во чаршавите

извезени со свилен црвен конец.

Додека заспивав во боите

на твоите килими

исткаени од мајчините раце.

Јас заспивав во вистината

и со песната на ангелите.

Како секое дете,

тонев во стравот на тишината.

Само еден глас одекнуваше во одајата

и раскажуваше за твојата младост,

која е запишана по страниците на стариот завет.

Како дете не ги распознавав островите

неможев да ги измерам ветровите

нити да ја соберам водата од езерата

кој се украс на твојата душа.

Сега растам со молитвата

пливам со струите на новиот завет.

Раците ми се полни со бисери,

секој бисер е нова молитва

која се поновува од детството

на љубовта.

Во песните се запишани песни,

кој имаат уште толку многу простор

да се пишува и да ги раскажува сите убавини

кој се родени со твојата светлина.

А јас патувам и ја барам твојата

адреса во туѓа земја.

Поезијата е точна адреса,

со солза е запишана

твојата адреса во моите очи, земјо моја,

и колку да сум далеку секогаш си сомене.

Денес кога се смирија сите ветрови

овој ден чекаше на станицата

на која секојдневно ја минам улицата,

чекаше да ги напишам овие стихови,

улицата која љубов се вика.

Не, не се страмувам,

по кој знаеј, кој пат да ти кажам,

земјо моја,Те љубам

и дека силно те љубам.

ТЕ ЉУБАМ МАКЕДОНИЈО МОЈА.

Соња Таировска Ѓурчак

19. 01. 2021 Улм /Германија Велес Македонија

 

ПОКРАЈ ОГНИШТЕ СМЕ ЗБРАНИ

 

ПОКРАЈ ОГНИШТЕ СМЕ ЗБРАНИ

 

Сите покрај огниште сме збрани

под вршник погача се печи,

мајка со рака парче по парче ја сечи.

Вонеа Македонска пара стара

секој во својот дел ја бара.

Благослов и срека цела година ќе му биди

во кого парата ќе биди.

ИСУС се РОДИ

СРЕЌЕН БОЖИЌ да ни биди,

ВИСТИНА се РОДИ

и благослов божи нека не води.

АМИН !!!

МК

 💗💗💗

Во животот е многу полесно

да изградиш куќа

него да го изградиш

сопствениот карактер.

 💗💗💗

Не е храброст да ѕиркаш преку завесата,

храброст е да гледаш од отворениот прозорец. 

💗💗💗

Во животот е многу полесно

да изградиш куќа

него да го изградиш

сопствениот карактер.

затоа што он нетреба пари ни пак цигли

само искрајност пред сам себе а

тоа е што се пренесува како струј.

💗💗💗

Оправдување на незнаењето нема,

тоа е само избегавање на одговорност.

💗💗💗

ЦВЕТОТ ВО СВЕТОТ

Книга бр: 9

 

ЦВЕТОТ ВО СВЕТОТ

Се сее, семето твое

по полето на младоста

цвет кој цвета во секојдневието,

цвет кој цвета под покровието,

ти си цвет кој се раѓа со радоста.

Во пупките твој се крие,

надежта на светот,

или спие,

гласно плачи,

херој, бегалец во светот

утрото му бега,

некој му го роби ехот.

Ти си песна која крстува и цвета,

ти си темјан мирис кои лета,

за твојата убавина превод нема,

ти си цвет кој неуморно цвета.

Секој далечина е преведен збор

каде земјата ја губи тежината и сјајот

во зботот не се наоѓа крајот

а во тебе цвету мој е рајот.

Ја преоблекувам вистина,

ја кинам ортомата на стравот

која трча по полето на животот, ја

облекувам со твојата цветна убавина,

со убавината на цветот го облекувам светот.

Цвет кој цвета за мир и љубов

поново се раѓа, го осветлува

и го победува лошото во светот.

Соња Таировска Ѓурчак

26.12. 2020 Улм

ГЛАСОТ Е ДАЛЕЧЕН

 

 

 

ГЛАСОТ Е ДАЛЕЧЕН                                                  Во книгата бр:9

Стојам под небото сино,

а скитник сум на времето.

Се прашувам и патувам

измеѓу светлината и темнината.

Срцето чука,

пред вистината на денот

чука во болната душа

помеѓу сонот и јавето.

Ја слушам тишината

и силно се прашувам,

каде остана родољубената земја.

Сите стравови пливаат во морето

и ги смрзнаа океаните.

Гласовите на сите распеани птици им ги одзедоа.

Чуствувам како славата на еден живот

распослана гори во пустината

каде сенка нема

цветовите горат.

Гласот е далечен од грлото на песната

стојам и чекам одговот од денот,

во постелата на ноќта скитаат

истите прашања кои одговор немаат.

Пишувам во ова мрачно време

каде буквите се крија пред стравот на времето.

Убавината на цветовите цутат,

во храмот на животот,

високољубив обоен храм во сите бои.

Солзата ја освежува утринската роса

трпеливо го чека новото доаѓање

на еден нов ден на сите одговори

а прашањето чека на вистинскиот одговор.

Мир и слава за родољубената земја,

во кое времето е вечност,денес,

а утре, во утробата на земјата 

семето поново се раѓа,а  гласот е далечен.

Соња Таировска Ѓурчак

26.12.2020 Улм