ПИСМО ДО МАЈКА БЕЗ АДРЕСА

ПИСМО ДО МАЈКА БЕЗ АДРЕСА

Сега,адреса немам

а писмо спремам.

На која адреса да го пратам

или треба само да го сватам.

Низ букви адреса се губи

спомени цветни мајцини буди.

Спомен што блеска,

спомен од солза мајчина жешка

спомен како гора тешка.

Последна здивка од тебе ојде

каде каде ли појде?

Дали во облаци летна ?

Потрчав да ја видам,

јабана ме направи слепа

очи претвори во река.

Тапкав до твоето само смирено тело

како во мирисна градина

посадено во цвеќе бело.

Сакав да те гушнам

сакав уште глас да слушнам .

Уморно измачено тело

најде сега мир и вечен спокој.

Очи спијат, усни незборат

тишина и молитва те обли.

И ако те нема јас те барам.

Во облаци ми бегаш
зад агол се криеш.

Ах мајко ти негде само спиеш.

Птица од вечен сон ќе те буди

и писмо мое ќе ти нуди.

Под перница твоја мајко

остави аманет за сите,

да се следи вистина и правда

ВЕРА,ЉУБОВ,НАДА

во срце да се носи.

Аманет убав,аманет голем,

аманет богат,богат,богат.

Тоа е се што понесов мајко од тебе

и тоа ќе оставам

Писмо до мајка без адреса .

МК ....

💗💗💗

Успех е самодоверба.


💗💗💗

Клучот за убав живот лежи
во вистината и почитувањето
кон себе и кон сите околу тебе.

💗💗💗

Денот е пристаниште
на секој брод
пол со радост...

 Убавиот збор не умира,
не се заборава
останува бесмртен.....






 💗💗💗

ХРИСТОС ВАСКРЕСЕ Овој ден е светлина, радост,младост која не води во вистината на животот. Патека полна љубов, сите наши желби растат како оваа убава пролет,животот е пролет, расти, цвета и дарува волшебна сила кој за нас уште многу, многу непозната е,ја гледаме само површината и потребите,незнаеќи дека во длабочината се крие богаството убавината и благословот од БОГА. Најголемото неоткриено богаство кој секој секаш и секаде го носи.ИМАЈТЕ РАДОСТ ХРИСТОС ВАСКРЕСЕ...

ЗВЕЗДЕНА ТАЈНА

ЗВЕЗДЕНА ТАЈНА                                      Во книгата бр: 9

Далеку е,далеку е небото,

далеку е патот до звездите

далеку се очите на земјата моја,

покриени со ноќта туѓа.

Изморена,стуткана во прегратките туѓи

во постелата на љубовта

во соницата на душата,

милно гледа во длабочината

на звездената тајна.

Тајна на оваа светлина

тајна во очите на ноќта.

Соња Таировска Ѓурчак

07. 03. 2018 Улм

НЕ УМИРАЈ

НЕ ЗАБОРАВАЈ НЕ УМИРАЈ

Не умирај на градите од твојот народ,

не бриши го името

од вистината на твојата почва

не заборавај ги гробовите

на твоите преци,

не прекорачувај ги коските

на твоите јунаци

не затрпувај го бунарот

на живиот живот

од вечната вистина.

Помни,помни ги ноќите неспани

додка ја пишуваа твојата Азбука

од памук рачно направен фител,

додека ги пееа песните на љубовта

кој се простираат во светот

НЕ ЗАБОРАВАЈ НЕ УМИРАЈ .

Соња Таировска Ѓурчак

24. 02. 2018 Улм

ДАЛЕКУ Е ВРЕМЕТО

                                                                            ПОД ШАМИЈА ТУЃА и

 

ДАЛЕКУ Е ВРЕМЕТО                                      Во книгата бр:9

Далеку е времето,

под кожата на земјата,

по лицето на небото

во очите на светлината

со мирис на багрем цвет.

Далеку е времето,

но ги собира и бележи зборовите,

со уморни раце,

на бела страница

знаењето на ова знаење

со песна од еден глас.

Далеку е времето,

трча со пеперутките

кој летаат по вените на цветовите,

и ги собираат сите алтани.

Далеку е времето,

а крушата Горница

во пролет пак  цути.

Цут од моите соништа

кој претрчуваат по патеката,

и по ридот на мојте спомени.

Далеку е времето,

кое започна со првиот чекор.

Соња Таировска Ѓурчак

24. 02. 2018 Улм

ЗНАМ

ЗНАМ

                                                                 Во книгата бр:9

Таму далеку, остана,

куќата од моето детство.

Ме довикуваат гласовите

разтрчани во ливадата

со мирисот на лалињата.

Ме довикуваат,гласовите

на потокот, со првите пролетни ноти.

Далеку е, виолината

но сепак ги милува и гали

сите далечини.

Ги повикува сите разиграни поточиња

да се влеат и се сродат со нотата на денот.

Небото е далеку,осамено и плачи

калдрмета, бранува по патишта

кој ги променија сите правци.

Знам,но сепак се прашувам

кој збор да го изговорам сега,

и пред себе молчам....

Врнат ладни дождови,

корените, на семејното стебло се сушат,

останува сеќавање на детството.

Таму далеку, мириса на пролет

цветаат најубавите цветови

кој пролет носат,знам.

Соња Таировска Ѓурчак

18. 02. 2018 Улм

ПОД СВОДОТ

ПОД СВОДОТ                                                       книга бр:9

 

Светлина,

топлина,

сила,

која нема граница 

нити мерка,

под сводот 

на љубовта.

Ја обојува душата,

со боите на виножитото. 

Во светот се сее сила и страв,а поетот пишува слободно,не се ограничува,слободен е како секоја пролетна птица во првомајскиот лет,така и поетот на секоја нова страна пишува со радост  ја отвора душата и ги реди буквите  во  книгата.