ПОЛНА МЕСЕЧИНА

ПОЛНА МЕСЕЧИНА

Низ бурата на времето,

и полна месечина,

бегалците минат без стрв,

ги забораваат плодовите  и

смртните казни на плодните полиња

кој го означуваат времето.

А кога некој некаде оди,

поново се врака,

како пчелка на убав цвет.

Месечината следи чекор по чекор

и  го означува времето,

ги исполнува сите пукнатини на времето

распослани измѓу небото и земјата.

Со брзината на времето се отвараат

вратите пред кои сега се молчи.

Над златните рудници

стеблата  пуштат долги корења,

а,времето молчи пред полна месечината.

Соња Таировска Ѓурчак

29. 12. 2015 Улм 

ДЕНОТ Е ДОЛГ

ДЕНОТ Е ДОЛГ

Природата се распослала

низ долгите улици,

пошумени со стебла во

надеж на безбројни очи.

Денот е долг, осветлен

со светилките на градските улични

под кои летаат изморени светулки.

Копнеж  по нешто ново

забораваќи ја стварноста.

Се се менува и повторува

само вистината останува

секогаш поврзана со мостот

на природата, како

децка играчка на животот.

Соња Таировска Ѓурчак

25. 12. 2015 Улм

СВЕТИЛКА НА ДЕНОТ

СВЕТИЛКА

Пред прагот на денот

стои запалена светилка.
Светилка која го осветлува
целиот просто,

измеѓу небото и земјата,

низ тишината на времето.
Се раѓа светилка кој се поновува
низ календарот,светилка на денот.

Се крие измеѓу деноноќното ветување

на немирот од темнината и светлината.

Црта нови слики по смрзнатите прозори
а се лепат по вените на пеперутките,

кој патуваат со светилката  на денот.

Тежат камењата на сопствениот сон

лебдат капките пред прагот на денот.

Само се пофторува празникот на денот,

а ја крие вистината закачена

по старите греди во плевната.

Соња Таировска Ѓурчак

23. 12. 2015 Улм 

ПРЕД ТУЃА ПОРТА

ПРЕД ТУЃА ПОРТА

Гледам прегратка во прегратка

како свеќа се топи.

Слушм плач на гроб...

Пред туѓа порта,

сон кој спие по должина на стебло

даб кој лисја нема, а

корени долги веќе пушти.

Солза се тркала по сокаци туѓи

дождот ја носи во река матна,

далеку негде на брегот ќе застани

нов ден ќе ја пробуди тогаш.....

Соња Таировска Ѓурчак

19. 12. 2015 Улм

АФОРИЗМИ 200

Насталгија за стари добри времиња нема

Ни времето тагува за прошлоста

Ни дрвото за своите паднати лисја,

Се раѓа нов живот,по патеката на времето.

*****

Животот треба сигурна карта

Тоа е одговор на молитвата.

*****

Секоја молитва стигнува

гласно до природата

а природата е одзив на молитвата.

*****

Само вечната вистина не се променува

Таа останува секогаш вецна вистина.

*****

Измеѓу светлината и темнината

Се крие тајната на вистината.

*****

И со затворени очи се гледа светлината.

*****

Природата е секогаш

Креативна испирација

Која освежува и подмладува.

*****

Само еден збор сега зборува

Во хармонија за љубов и мир.

******

Низ убавината на природата

Се допира вечноста на слпбодата

Која носи мир и љубов,имајте љубов

PTICE NA NEBU

ПТИЦЕ НА НЕБУ

Мисли ме опет тамо воде

на језеро обале кводе

Бол рука пише

и ако цвет немирише више.

У мом животу светлост је стала

магла и тама је пала.

Птице на небу лете немо

чувају успомене,тугу и бол.

Птице су сад све неме

само једна на грани вене.

Живот даље следи

живјет сам не вреди.

Соња Таировска Ѓурчак

21. 8. 2015 улм

PTICE NA NEBU

Misli me opet tamo vode

na jezero obale kvode.

Bol ruka pise

i ako cvet ne mirise vise.

U mom zivotu svetlost je stala

magla i tama je pala.

Ptice na nebu lete nemo

cuvaju uspomene,tugu i bol.

Ptice su sad sve neme

samo jedna na grani vene

Zivot dalje sledi

zivjeti sam ne vredi.

Sonja Tairovska Djurcak

21. 8. 2015 Ulm  

УМОРНА БЕЗСОНИЦА

УМОРНА БЕЗСОНИЦА

Немир,бол,гребе

на слика остава лузни.

Разголена зората бега

повторно да се роди.

Повторно да се роди,

бара само трошка сила

немирот да го смири,

убава зора мисла да роди.

Бесоница бега, кон утрото бело

во танец вие, убавина крие,

распослана зора утрото го мие.

Денот се роди.

Соња Таировска Ѓурчак

8. 12. 2015 Улм