utorak, 31. kolovoza 2021.

ПРВИОТ БЕБЕШКИ ПЛАЧ за книга бр. 10

 

ПРВИОТ БЕБЕШКИ ПЛАЧ

Од првиот бебешки плач

до последниот збор и атем

времето пишува.

Пишува историја која останува

да свети во грст светилки.

Еден патник,

патуваќи  низ времето

го сретна плачот а

зборот не го разбра.

Низ прокопаната калдрма

се губат зборовите.

Есенскиот ветер ги собира

последните паднати жолти лисје

во џеповите и тишината

на едно парче земја,

заминуваќи во вечниот сон.

Соња Таировска Ѓурчак

31.08.2021 Улм

nedjelja, 8. kolovoza 2021.

UCIME BRZO

 

Sonja Durcak
Ucime bozo, dobroto Go zaboravame prebrzo dodeka de Se probudime zivotot zaminal…so sopstvenata mok raspolaga opstestvoto koe ni ja odzema slobodata i sluguvame bez da naucime da mozime da bidite gazdi na naseto vreme. Naj golemoto bogastvo Go poklonuvame na drugi zato sto sme programirani kako TV Programite.Toa e coveckata realnost.
 
 
 
Sonja Tairovska Durcak 
01.08.2021 Ulm 

petak, 4. lipnja 2021.

СТОМНА кн 11

СТОМНА         

Те наполнив од изворите на вечноста,
сега капка по капка те кријам
од грмотевицата што ја испраќа ноќта.

Те покривам со пелените кој ги пери
со солзи мојата мајка,ги  суши на плотот
кој молчи прет стравот на заборавот.

Ги собирам,растурените лисја 
на старата цреша
кој ги вее двојниот студен ветар по дворот...

Писмото го чувам 
во дамарите на земјата,
која вљубените ја одминуваа одамна.

Стомна закитена со цветовите на вечноста
и живее во олтарот на животот,
кој се протега во висината на спомените
по должината на векот,и ја чува стомната.

Соња Таировска Ѓурчак
04.06.2021 Улм

 

petak, 14. svibnja 2021.

ЗБРЧКАНИ СЛИКИ бр 9

 

ЗБРЧКАНИ СЛИКИ                                 во книгата бр.9.
 
Станав, го зедов,
шупливото кавалче
со згужвани прсти
се обидувам да ја пронајдам
убавата нота,
која е втисната измеѓу
хартијата и далечината.
Збрчкани слики и ноти,
ветрот дува,
ја дели вистината од континентот...
 
Соња Таировска Ѓурчак.
17.03. 2021 Улм.

subota, 1. svibnja 2021.

СЛОБОДАТА НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК бр.9.

 

СЛОБОДАТА НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК                         книга бр.9.


Војната која беше двојна,

измеѓу сдлободата и злото,

ја освои со буквата, зборот

и јазикот македонски.

Слободата е како новороденче

која се роди и живее во еден јазикот,

јазикот македонски.

А Ти богочовеку, роден во оваа слобода

ги скина сите синџири и тргна

за ослободување на македонскиот јазик.

Никна како цвет во јазикот

каде што постави и остави историја,

за Македонија и ја престави пошироко.

Вратата ја остави отворена од твоето срце,

срце кое останаа во секоја песна,

а песната остана света.

Изгради цркви,чии звона звонат

за мир и љубов, меѓу сите народи,

звонат со песните твој.

Манастирите се закитија како на Ѓурѓевден

со цветовите кој останаа да цветаат вечно

за Македонија и во македонскио јазик.

Заспа во прегратките на македонскиот јазик

и замина со зборот кој се вика љубов.

Сега те будам,те двојам и вадам од смрта,

дојди,слушниги песните твои

песни напишани со жедна љубов македонска.

„Љубовта на земјата„ „Везилка„ и

многу други песни од Блаже Коневски

остануваат живи сведоци на македонското поле.

Со почит за твоите дела и благодарност

и денес ти испраќа Македонија...


Соња Таировска Ѓурчак

01.05. 2021 Улм Германија

Велес Македонија.



АЛГИТЕ ВО СУВАТА РЕКА бр.9.

 

АЛГИТЕ ВО СУВАТА РЕКА                                                книга бр 9

Сувата река остана празна,

алгите,заминаа

слепо во песочниот замок.

На песочната улица

редица од патници

кој чекаат пред будното стебло,

во кое се вселија дивите птици.

Нозите им се соединија со алгите

чекореќи го песокот во реката.

Одеднаш порој,разиграа алгите

во коритото на реката.

Прегрнати една со друга

тагуваат за цветовите кој се

изгубија во сушата.

Семето,замина по новата улица

во непознатиот град

каде се градат кули од песок.

Собор од непознати јазици

и напуштени тела,

пред кој се раѓа нов ден.

Алгите заминаа во ноќта,

пред олтерот ја молат молитвата

држеќи во рака свеќа.

Во сувата река потече пак живот.


Соња Таировска Ѓурчак

27.04. 2021 Улм


utorak, 13. travnja 2021.

ВЛЕЗОТ ОСТАНА ИСТ

 

ВЛЕЗОТ ОСТАНА ИСТ                        во книгата бр. 9
 
Пред влезот,
на Туристичката агенција
на старата фотографија
пишувам песна.
Сеќавањата се лизгаат
пред очите на прпзорецот,
во смрзнатиот зимски пејсаж,
топлата солза,капка по капка,
солза по солза,остави вирче.
Очите остаана бистри
а колевката празна.
Автобусот пол замина
на граничниот преми го менува јазикот.
Сеќавањата и боите од старата фотографија
некое сетило поново ќе ги бои
и ќе пишува нова песна.
Влезот остана ист.
 
Соња Таировска Ѓурчак
13. 04. 2021 Улм