ПЕСНАТА НА ТИШИНАТА
Часовникот го мери времето,
громот го буди небото,
мајчините нозе трчаа по колата
во која заминував од родителскиот дом.
Солзи се тркалаа по моето лице
и од очите на мојата мајка.
Каде и денес се прелеваат
во љубов и во песната на тишината,
која остана да пее
во споменот на детското срце.
Љубовта не е
гласна...
Соња Таировска
Ѓурчак
03.11. 2026
Nema komentara:
Objavi komentar