МОЌТА НА ЗБОРОТ И УБАВИНАТА НА ЖИВОТОТ
Секоја грешка во животот, верувам, се раѓа од незнаење. Верувам дека и нашите родители понекогаш немале доволно информации и знаења за да ни ги покажат сите патеки на вистината, знаењето и успехот во животот.
Но нè советувале да ги научиме домашните, секојдневни работи, за кога ќе оформиме свое семејство да знаеме да се грижиме за домот и да ги извршуваме домашните обврски. Особено било важно да знаеме да подготвиме јадење, односно ручек, кога ќе заминеме во домот на свекорот и свекрвата.
За тие совети сум им многу благодарна на моите родители. Денес разбирам дека секое знаење има своја вредност и дека човекот во текот на животот постојано открива нови вистини.
Денес се соочувам со многу други вистини што исто така треба да ги научиме, не само за домаќинството, туку и за зборот, кој има огромно значење во нашиот живот.
Се велеше дека е важно што влегува во устата. Но, исто толку, па и многу повеќе, важно е што излегува од неа: какви зборови изговараме, каква порака носат тие и на кого му ги упатуваме.
Силно верувам дека во зборот се крие огромна сила, сила што треба да ја запознаеме, да ја разбереме и да научиме мудро да ја употребуваме.
Не е доволно да познаваме многу странски јазици. Колку е важно да ги знаеме јазиците на другите народи, толку е важно да ги разбираме и зборовите што секојдневно ги употребуваме во сопствениот живот.
Зборот се раѓа во мислата. Пред да го изговориме, тој веќе постои во нас. Затоа и мислата треба да ни биде чиста и сјајна како најчист дијамант. Од чиста мисла може да се роди убав збор, а од убавиот збор, добра мисла во друг човек.
Нашето тело е Божји храм. Наша должност е да го чуваме, да го негуваме и да го чистиме од лоши мисли, од омраза, завист и сè она што ја заматува убавината на нашата душа. Во градината на нашата мисла треба да ги негуваме добрите семиња, а да не им дозволиме на дивите тревки да го задушат нивниот раст.
Ова е една од моите секојдневни мисли за која сум благодарна. Сакам денес да бидам подобра од вчера, а утре подобра од денес.
Ние, луѓето, секојдневно растеме, учиме, се доградуваме и ги пополнуваме празнините во своето знаење. Секој нов ден ни носи можност да откриеме нешто што вчера не сме го знаеле, да разбереме нешто што порано не сме го разбирале и да станеме побогати со мудрост и добрина.
Животот понекогаш наликува на каменолом — место полно со тврди камења, остри рабови и нерамни патеки. Но и таму, меѓу камењата, можат да израснат и да процветаат најубавите цветови.
Таков сакам да биде и нашиот живот: каменолом обоен со цветна убавина, во кој секое ново сознание е едно цветче, секој добар збор е еден мирис, а секоја искрена мисла е светлина што го осветлува нашиот пат.
Да учиме. Да растеме. Да се доградуваме. Да внимаваме на своите мисли и на своите зборови. Да бидеме поблаги едни кон други, зашто никогаш не знаеме колкава сила може да има еден наш збор во животот на друг човек.
Го сакам животот и му благодарам за сите патеки по кои секојдневно ме води.
Но нè советувале да ги научиме домашните, секојдневни работи, за кога ќе оформиме свое семејство да знаеме да се грижиме за домот и да ги извршуваме домашните обврски. Особено било важно да знаеме да подготвиме јадење, односно ручек, кога ќе заминеме во домот на свекорот и свекрвата.
За тие совети сум им многу благодарна на моите родители. Денес разбирам дека секое знаење има своја вредност и дека човекот во текот на животот постојано открива нови вистини.
Денес се соочувам со многу други вистини што исто така треба да ги научиме, не само за домаќинството, туку и за зборот, кој има огромно значење во нашиот живот.
Се велеше дека е важно што влегува во устата. Но, исто толку, па и многу повеќе, важно е што излегува од неа: какви зборови изговараме, каква порака носат тие и на кого му ги упатуваме.
Силно верувам дека во зборот се крие огромна сила, сила што треба да ја запознаеме, да ја разбереме и да научиме мудро да ја употребуваме.
Не е доволно да познаваме многу странски јазици. Колку е важно да ги знаеме јазиците на другите народи, толку е важно да ги разбираме и зборовите што секојдневно ги употребуваме во сопствениот живот.
Зборот се раѓа во мислата. Пред да го изговориме, тој веќе постои во нас. Затоа и мислата треба да ни биде чиста и сјајна како најчист дијамант. Од чиста мисла може да се роди убав збор, а од убавиот збор, добра мисла во друг човек.
Нашето тело е Божји храм. Наша должност е да го чуваме, да го негуваме и да го чистиме од лоши мисли, од омраза, завист и сè она што ја заматува убавината на нашата душа. Во градината на нашата мисла треба да ги негуваме добрите семиња, а да не им дозволиме на дивите тревки да го задушат нивниот раст.
Ова е една од моите секојдневни мисли за која сум благодарна. Сакам денес да бидам подобра од вчера, а утре подобра од денес.
Ние, луѓето, секојдневно растеме, учиме, се доградуваме и ги пополнуваме празнините во своето знаење. Секој нов ден ни носи можност да откриеме нешто што вчера не сме го знаеле, да разбереме нешто што порано не сме го разбирале и да станеме побогати со мудрост и добрина.
Животот понекогаш наликува на каменолом — место полно со тврди камења, остри рабови и нерамни патеки. Но и таму, меѓу камењата, можат да израснат и да процветаат најубавите цветови.
Таков сакам да биде и нашиот живот: каменолом обоен со цветна убавина, во кој секое ново сознание е едно цветче, секој добар збор е еден мирис, а секоја искрена мисла е светлина што го осветлува нашиот пат.
Да учиме. Да растеме. Да се доградуваме. Да внимаваме на своите мисли и на своите зборови. Да бидеме поблаги едни кон други, зашто никогаш не знаеме колкава сила може да има еден наш збор во животот на друг човек.
Го сакам животот и му благодарам за сите патеки по кои секојдневно ме води.
Му благодарам за секое ново сознание, за секоја животна лекција и за новата енергија што ме повикува на нов лет.
Со секој нов ден животот ми ги отвора крилата, ми дава сила да продолжам и ми покажува дека целта не е само да стигнеме до некое одредено место, туку и да станеме подобри луѓе додека патуваме кон него.
Затоа, нека ни бидат мислите чисти, зборовите благословени, а срцата исполнети со љубов и благодарност.
Нека секој наш ден биде нов цвет во градината на животот!
Со секој нов ден животот ми ги отвора крилата, ми дава сила да продолжам и ми покажува дека целта не е само да стигнеме до некое одредено место, туку и да станеме подобри луѓе додека патуваме кон него.
Затоа, нека ни бидат мислите чисти, зборовите благословени, а срцата исполнети со љубов и благодарност.
Нека секој наш ден биде нов цвет во градината на животот!
Соња Таировска Ѓурчак
11.10.2026
Nema komentara:
Objavi komentar