СТОМНА кн 11

СТОМНА         

Те наполнив од изворите на вечноста,

сега капка по капка те кријам

од грмотевицата што ја испраќа ноќта.

Те покривам со пелените кој ги пери

со солзи мојата мајка,ги  суши на плотот

кој молчи прет стравот на заборавот.

Ги собирам,растурените лисја 

на старата цреша

кој ги вее двојниот студен ветар по дворот...

Писмото го чувам 

во дамарите на земјата,

која вљубените ја одминуваа одамна.

Стомна закитена со цветовите на вечноста

и живее во олтарот на животот,

кој се протега во висината на спомените

по должината на векот,и ја чува стомната.

Соња Таировска Ѓурчак

04.06.2021 Улм

 

ЗБРЧКАНИ СЛИКИ бр 9

 

ЗБРЧКАНИ СЛИКИ                                 во книгата бр.9.

 

Станав, го зедов,

шупливото кавалче

со згужвани прсти

се обидувам да ја пронајдам

убавата нота,

која е втисната измеѓу

хартијата и далечината.

Збрчкани слики и ноти,

ветрот дува,

ја дели вистината од континентот...

 

Соња Таировска Ѓурчак.

17.03. 2021 Улм.

СЛОБОДАТА НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК бр.9.

 

СЛОБОДАТА НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК                         книга бр.9.

Војната која беше двојна,

измеѓу сдлободата и злото,

ја освои со буквата, зборот

и јазикот македонски.

Слободата е како новороденче

која се роди и живее во еден јазикот,

јазикот македонски.

А Ти богочовеку, роден во оваа слобода

ги скина сите синџири и тргна

за ослободување на македонскиот јазик.

Никна како цвет во јазикот

каде што постави и остави историја,

за Македонија и ја престави пошироко.

Вратата ја остави отворена од твоето срце,

срце кое останаа во секоја песна,

а песната остана света.

Изгради цркви,чии звона звонат

за мир и љубов, меѓу сите народи,

звонат со песните твој.

Манастирите се закитија како на Ѓурѓевден

со цветовите кој останаа да цветаат вечно

за Македонија и во македонскио јазик.

Заспа во прегратките на македонскиот јазик

и замина со зборот кој се вика љубов.

Сега те будам,те двојам и вадам од смрта,

дојди,слушниги песните твои

песни напишани со жедна љубов македонска.

„Љубовта на земјата„ „Везилка„ и

многу други песни од Блаже Коневски

остануваат живи сведоци на македонското поле.

Со почит за твоите дела и благодарност

и денес ти испраќа Македонија...

Соња Таировска Ѓурчак

01.05. 2021 Улм Германија

Велес Македонија.

АЛГИТЕ ВО СУВАТА РЕКА бр.9.

 

АЛГИТЕ ВО СУВАТА РЕКА                                                книга бр 9

Сувата река остана празна,

алгите,заминаа

слепо во песочниот замок.

На песочната улица

редица од патници

кој чекаат пред будното стебло,

во кое се вселија дивите птици.

Нозите им се соединија со алгите

чекореќи го песокот во реката.

Одеднаш порој,разиграа алгите

во коритото на реката.

Прегрнати една со друга

тагуваат за цветовите кој се

изгубија во сушата.

Семето,замина по новата улица

во непознатиот град

каде се градат кули од песок.

Собор од непознати јазици

и напуштени тела,

пред кој се раѓа нов ден.

Алгите заминаа во ноќта,

пред олтерот ја молат молитвата

држеќи во рака свеќа.

Во сувата река потече пак живот.

Соња Таировска Ѓурчак

27.04. 2021 Улм

ВЛЕЗОТ ОСТАНА ИСТ

 

ВЛЕЗОТ ОСТАНА ИСТ                        во книгата бр. 9

 

Пред влезот,

на Туристичката агенција

на старата фотографија

пишувам песна.

Сеќавањата се лизгаат

пред очите на прпзорецот,

во смрзнатиот зимски пејсаж,

топлата солза,капка по капка,

солза по солза,остави вирче.

Очите остаана бистри

а колевката празна.

Автобусот пол замина

на граничниот преми го менува јазикот.

Сеќавањата и боите од старата фотографија

некое сетило поново ќе ги бои

и ќе пишува нова песна.

Влезот остана ист.

 

Соња Таировска Ѓурчак

13. 04. 2021 Улм

Сведоци на времето.

 

Природна вистина која ја носи и остава времето,

мислата, зборот, делата се

живи сведоци на времето...

ЧЕКАМ ПРЕД ВРЕМЕТО

 

ЧЕКАМ ПРЕД ВРЕМЕТО                            во книга бр 9

Одвојена од вистината,

во далечината на стрпливоста

стојам и чекам пред времето,

како неуморен патник патувам и чекам.

Животот понатаму оди,

како да ме одминува

преместуваќи ја историјата на сопственото Јас.

Невидливи и прозирни остана одговорите

пред молитвата и дозволата на Бога.

Мислам,мислам да не мислам на ништо

чекаќи пред времето утре...

Ја испраќам мислата да ја исполни

празнината на морето,

година во година му се восхитувам

на времето допираќи го деството

и пишуваќи по страниците

кој шумат во тефтерот на животот.

Животот понатаму оди,

чекам пред времето

а времето е само сон

кој се сонува будно,

прелистуваќи ги страниците на животот.

Соња Таировска Ѓурчак

02.04. 2021 Улм .