subota, 31. prosinca 2016.
petak, 30. prosinca 2016.
ВИСТИНАТА НА СОНОТ
ВИСТИНАТА НА
СОНОТ
Погледот застана
таму,
каде душата
замина и
со сонот се бори.
Под урнатини,
камења тешки,
прегратки празни,
темнина и болка
остана
длабоко во
длабочините на
сопственоста
на душата,
во зборот празен.
Вените мои,
станаа улици
твои,
и времето пишува,
писма
праќа......разни.
Знам во овој
живот постои закон
во пазувата на
утробата
се крие мирисот
на животот,
кои е бесмртен.
Душата таласа,
по посевите на
полето,
цути сончогледот
и се врти
како разиграно
дете
со погледот кој
бега и ја бара
вистината на
сонот.
Соња Таировска
Ѓурчак
30.12. 2016 Улм
ГОДИНА ЦЕЛА
ГОДИНА ЦЕЛА
Измина и оваа
година цела
за неа нема веќа
цена,
рака подава по
година нова и,
и вели сега ела,
Ти годино нова.
Полна бев со
радост
и во бело руво
младост.
Слава имај сега
Ти годино нова,
секое лошо од
тебе нека бега,
имај мир и биди
љубов полна
Ти годино нова.
Соња Таировска
Ѓурчак
30. 12. 2016 Улм
КАНДИЛОТО НА ДЕНОТ
КАНДИЛОТО НА
ДЕНОТ Во книга бр 9
Солзи,
истурени по
перницата,
во ноќта,
во тишината,
во темнината.
Солзи,
кој се цедат во
масло
и, свети кандилото
на денот.
По улиците на
денот
очите ја испишуваат
тагата и болката.
Чаша полна солзи,
болка скриена
во ноти,
пред кандилото
на денот.
Низ завесата,
минува погледот
на денот,
кандилото свети
и го буди сонот.
Тежината неизмерно
тежи,
душата гори,
а, светлината го
буди денот.
Денот диши,
пред зимската
ноќ
смрзната и ладна,
трепереќи ја
чека
утринската
мајска магла а
багремот го чека
цветниот ден.
Ден, мирис на
Мај,
ден,мирис на
цвет,
мирис на бесмртен
ден.
Пијсажот зимски
се топи пред
кандилото на
денот.
Солзите станаа
роб на лицеето
милуваќи ја
светлината на денот.
Во храмот на
небото
спомени,
мисли разлеани,
треперат очите
на звездите а,
ветрот, милуваќи
ги бриши солзите
пред кандилото
на денот.
Светлината
патува
а, сенките
го чекаат
вистинскиот
животен сон......
Соња Таировска
Ѓурчак
30. 12. 2016 Улм
Pretplati se na:
Postovi (Atom)