МК

 

***

Патот на животот почнува од срцето.

 

***

И во литературата има стремежи

кој се делат на два дела

корисни и не корисни одлуката

е во нашата мисла или ум.

 

***

Добрите особини на човечката душа

се наоѓа во внатрешноста ,

кој се чита и надворешно

со друг збор тоа е човечка духовна особина.

 

Соња Таировска Ѓурчак

24.11.2024 Улм

МК

  

Животот е мудрост,

што подлабоко гледаме во сопствениот живот и

сме задоволни сами со себе,

не бараме совршеност во ближните.

 

Соња Таировска Ѓурчак

21.12.2024 Улм Германија

 

    

МК

1.    Верувајте се се менува се е енергија ,во се има почеток и крај.

2.     Убавината на човечката душа е зборот.

3.     Голема е разликата измеѓу каменот и дијамантот,каменот секој го клоцка а дијамантот се ретки кој го препознаваат.

4.     Чудна и тешка болес е лицемеријата, од која патат безброј народи а медицината сеуште нема лек.

5.     Нема потреба од успоредување, сопственик си сам на твојот живот.

6.     Најмоќниот лек за секоја болес е природата.

 

Соња Таировска Ѓурчак

20.11.2024 Улм

 

    

КАНДИЛОТО НА ДЕНОТ

КАНДИЛОТО НА ДЕНОТ

Солзи,

истурени по перницата,

во ноќта,

во тишината,

во темнината.

Солзи,

кој се цедат во масло

и, свети кандилото на денот.

По улиците на денот

очите ја испишуваат

тагата и болката.

Чаша полна солзи,

болка скриена во ноти,

пред кандилото на денот.

Низ завесата,

минува погледот на денот,

кандилото свети и го буди сонот.

Тежината неизмерно тежи,

душата гори,

светлината го буди денот.

Денот диши,

пред зимската ноќ

смрзната и ладна,

трепереќи ја чека

утринската мајска магла а

багремот го чека цветниот ден.

Ден, мирис на Мај,

ден,мирис на цвет,

мирис на бесмртен ден.

Пијсажот зимски се топи пред

кандилото на денот.

Солзите станаа роб на лицеето

милуваќи ја светлината на денот.

Во храмот на небото

спомени,

мисли разлеани,

треперат очите на звездите а,

ветрот, милуваќи ги бриши солзите

пред кандилото на денот.

Светлината патува

со празното срце

а,под сенката со крие

вистинскиот животен сон......

Соња Таировска Ѓурчак

30. 12. 2016 Улм

TEBI MAJKO HVALA

 

TEBI MAJKO HVALA

 

Tvoje blage oci i rijeci

jos uvjek oko meine lete

majko ja sam ono tvoje malo dete.

Sudbina i tudjina razdvoila nas

sad ostala sam sama

nestao je tvoj glas.

Tebi majko hvala

za sve sto si mi dala.

Srce tvoj kucalo za mene

dusa moja bolna majko sad po tebe.  

Nek spomene nase ostanu

u vremenu slave

a ja te zaboraviti majko nikad neku.

Tebi majko hvala.

 

Sonja Tairovska Djurcak

02. 10. 2024 Ulm

ПАТУВАМ

 

 

ПАТУВАМ

 

Патувам по патот на зелената планина

изплетена со тесни и широки патеки

обоени со боите на животот.

Патувам, по патот кој живот се вика.

Душата обоена од времети и просторот

се шири по гранките на зелената планина.

Сликите шепотат во тишината на животот,

а очите се одмараат во уметничката слика

по патот и мирисот на животот.

Патот е долг,недогледно време

во кое тонам се подлабоко во убавините

и длабочините на природата.

Живеам и патувм со зборот и песната

кои ја чуваат мелодијата на животот.

Долг е патот, до врвот на планината.

 

Соња Таировска Ѓурчак

29.09.2024 Улм  

 

 

 

 

НИЗ МАГЛАТА НА ВРЕМЕТО кн 11

 

НИЗ МАГЛАТА НА ВРЕМЕТО

 

Да ми е поблиску небото

да ги дофатам звездите.

Да ми е поблиску Вардат

да ги бројам голтките

на бистрата вода и рибите.

Небото ми е недофатно

а Вардар ми е далеку.

Далечината е еден век

не се мери со истрајноста.

Стапка по стапка,

низ маглата на времето.

Чекор по чекор,

низ вистината на времето.

И во се и покрај се

се е вистина, останува

небото недофатно  а Вардар далеку.

 

Соња Таировска Ѓурчак

28.09. 2024 Улм