DIE ENTFERNUNG

 

DIE ENTFERNUNG  Die Länge der Zeit, die Stille wird erinnert, und wenn ich die Nacht  vor den Augen des Tages auslösche,  Tränen rollen die Straße der Uhr hinunter,  die mit der Zeit geht  und Falten im Gesicht hinterlässt,  die Stille erwacht,  und die Ferne ist schmerzlich.  Der Hahn, aus dem ich Wasser trinke,  heilt die Zeit,  ich knie und bete und das Leben vergeht, die Jugend atmet,  das Alter schmilzt wie eine Kerze  in der Ferne und die Zeit folgt mir.  Ich wachse jeden Morgen neu im Blumengarten in meiner Heimat. Meine Heimat ist fern,  und die Entfernung tut weh. Sonja Tairovska Durcak  01.02. 2022 Ulm > > DIE ENTFERNUNG > > Die Länge der Zeit, > > die Stille wird erinnert, > > und wenn ich die Nacht > > vor den Augen des Tages auslösche, > > Tränen rollen die Straße der Uhr hinunter, > > die mit der Zeit geht > > und Falten im Gesicht hinterlässt, > > die Stille erwacht, > > und die Ferne ist schmerzlich. > > Der Hahn, aus dem ich Wasser trinke, > > heilt die Zeit, > > ich knie und bete und das Leben vergeht, > > die Jugend atmet, > > das Alter schmilzt wie eine Kerze > > in der Ferne und die Zeit folgt mir. > > Ich wachse jeden Morgen > > neu im Blumengarten > > in meiner Heimat. > > Meine Heimat ist fern, > > und die Entfernung tut weh. > > > > Sonja Tairovska Durcak > > 01.02. 2022 Ulm > >

КУЌАТА НА ЗЕМЈАТА МОЈА книга бр 10

 

КУЌАТА НА ЗЕМЈАТА МОЈА

Куќата на земјата моја

е под олтарот на небото

во звухот на гласовите

во стихот на песната.

Мајка ми остави завет

да ја чувам куќата и зборот

да ја чувам песната и стихот

да ги чувам меѓу корицате на книгата.

Голема е куќата на земјата моја

во која живеам гордо,

го чувам јазикот македонски

во куќата на земјата моја

под олтарот на небото

Ја чувам меѓу кориците на книгата.

Соња Таировска Ѓурчак

02.02.2022 Улм

ПИСМОТО ОСТАНА НЕПРОЧИТАНО. книга бр 10

 

ПИСМОТО ОСТАНА НЕПРОЧИТАНО.

Пишувам писмо,

а буквите се судираат

како дески играчки

на хартија бела.

Пишувам писмо,

и го облекувам во руба бела,

везана со златен конец  

и  азбука буква наша.

Пишувам и праќам писмо,

примачот одамна заминал

ја променил адресата

писмото остана непрочитано.

Соња Таировска Ѓурчак

02.02.2022 Улм

ИСКРИ НА ЖИВОТОТ НЕОБЈАВЕНО

 

ИСКРИ НА ЖИВОТОТ

Искри запишани  во тестаментот на животот,кој започнуваат од моето раѓање,се размножуваат во убавината и вистината на животот,  искри кој го осветлуваат патот по кој чекори мојата душа.

Чекореќи по страниците на една жива книга,времето ги бриши кривините на патот,а искрите и понатаму патуваат до звезденото небо.Животот расти во тишината на просторот, осветлуваќи го живото и времето.

Времето кое не е допишано во животот,останува тајна на љубовта  и живее во тишината на светлината.

Сликата на животот се мери со тежината на боите,обоена со боите на природата и енергијата на физиката која е невидлива и недопирлива тајна.Бурата и поројот низ животот со ситниот песок ги бришат моите спомени од цртежот на животот.

Животот е град каде живее само мојата душа, град сардисан и ѕакитен со моите искри кој секојдневно прераснуваа во оган кој гори силно гори во пламен,во моите мисли.

Извор на мисли од каде дотекува љубовта од мојата родина,традицијата, уметноста и долговечната култура запишана по скалилата на еден обоен живот.

Погледнувам низ прозорецот,да ја пресликам патеката по која треба да продолжам да патувам  не обзирнуваќи се назад во времето које остави по некоја болка,остави изплакани солзи и парчиња од искинато срце.Освоената битка ја освојувам со искрата на животот која е околу мене и секогаш го пали огнот во огледалото на мојата душа.

Јас и мојата искра  патуваме заедно,патот по кој чекор е испишан по должината на времото и останува тука,после мене по овој пат ќе чекори некој друг,ќе добива друга сметка за плаќање вода и струја,и многу други работи кој стојат пред животот осветлен од нова искра.

Животот и убавината на животот е една маѓија, тајна исполнета со приказните кој се невидливи но сепак тука,искри кој го осветлуваа небото и пишуваат за мир и љубов во животот.

Соња Таировска Ѓурчак 

23.01.2022 Улм

БАДЊА ВЕЧЕР

 Бадња вечер

Во секој двор слама се ложи

Во секоја душа радост се множи,

Господ порака праќа

Светлина да не води

во оваа вечер Христос се роди .

Бог од живите богови,

Пред кој на колена паѓам

со молитва јасна и мирис на темјан

во сите мој денови Христос го славам.АМИН

Соња Таировска Ѓурчак

06. 01. 2022 Улм

ТИ БЛАГОДАРАМ 2021 ГОДИНА

 ТИ БЛАГОДАРАМ 2021 ГОДИНА 

Додека часовникот ги одбројува последните минути од 2021 година,јас сакам да Ти се заблагодарам за сите денови, која стрпливо ми ја даруваше твојата подршка.За сите случувања што ни се случија во оваа 2021 година несакам да ја барам вината во тебе,зато што знам дека не си виновна,најчесто да ја покријаме нашата грешка ја префрламе можеби свесно или несвесно на некој друг,затоа што не сме спремни да преземиме обврски кој ни ги носи животот.Пред да заминиш Ти благодарам,понесија оваа моја благодарност таму далеку во времето и просторот на тишината,Ти благодарам.

Додека се збогувате една со друга вртеќи се со погледите во бурата на разделбата,со разменување на желбите посакуваќи си се најдобро и најуспешно во Новата 2022 година во пресрет притрчувам со отворено срце да ја поздравам Новата година со топло добредојде во овој затебе нов свет добредојде. Уште во самиот почеток Те молам,немој да  слушаш секакви критики,човечкиот род е тој што најпрво критикува пото слуша а можеби на крајот ќе пофали.

Ти си само бројка по која ние ке патуваме 365 дена,Ти си ни патот,Ти си ни домот во кој ни ги отвораш секојдневно широко вратите да миниме и одиме во просторот на времето,да ја следиме вистината да ги почитуваме природните закони кој се оставени во тестаментот во стариот и новиот завет во Библијата,Добредојде во новове 365 дена во која секојдневно ке се сее семето на цветовите кој ќе цветаат за мир,радост,среќа,здравје,почит,љубов и успех.ДОБРЕДОЈДЕ 2022 Година.

Соња Таировска Ѓурчак

31.12 2021 Улм

ЖИВОТОТ ГО ПРОМЕНА ПРАВЕЦОТ книга бр 10

 

ЖИВОТОТ ГО ПРОМЕНА ПРАВЕЦОТ                                        книга бр 10

 

Чекорам и патувам

во правците на две патеки

тонеќи во тишината на денот.

Чекорам испред сопствената слика

совладуваќи ја тишината и

стравот распослан низ живот.

Одговорот на животот

печи во моите очи

усните немо  ја читаат вистина

чекореќи по патеката  на животот.

Ги кријам спомените од заборав

и ги редам по бројот на годините.

Животот го промена правецот,

а глувите не го слушнаа гласот.

 

Соња Таировска Ѓурчак

19. 12. 2021 Улм