ПИСМО ДО МАЈКА БЕЗ АДРЕСА

ПИСМО ДО МАЈКА БЕЗ АДРЕСА

Сега,адреса немам

а писмо спремам.

На која адреса да го пратам

или треба само да го сватам.

Низ букви адреса се губи

спомени цветни мајчини буди.

Спомен што блеска,

спомен од солза мајчина жешка

спомен како гора тешка.

Последна здивка од тебе ојде

каде каде ли појде?

Дали во облаци летна ?

Потрчав да ја видам,

јабана ме направи слепа

очи претвори во река.

Тапкав до твоето само смирено тело

како во мирисна градина

посадено во цвеќе бело.

Сакав да те гушнам

сакав уште глас да слушнам .

Уморно измачено тело

најде сега мир и вечен спокој.

Очи спијат, усни незборат

тишина и молитва те обли.

И ако те нема јас те барам.

Во облаци ми бегаш
зад агол се криеш.

Ах! мајко ти негде само спиеш.

Птица од вечен сон ќе те буди

и писмо мое ќе ти нуди.

Под перница твоја мајко

остави аманет за сите,

да се следи вистина и правда

ВЕРА,ЉУБОВ,НАДА

во срце да се носи.

Аманет убав,аманет голем,

аманет богат,богат,богат.

Тоа е се што понесов мајко од тебе

и тоа ќе оставам

Писмо до мајка без адреса .

13.03. 2013 Улм 

slika na nedelata

Zemja na ljubovta

ZEMJA NA LJUBOVTA

So solza, ljubov poleana
so zlato, ljubov obleana.

Toa e moja Makedonija!

Zemja moja na ljubovta,
zemja moja na mirisot,

Тоа е моја Македонија

zemja moja na toplinata,
zemja moja na vistinata.

Toa e moja Makedonija!

Takva zemja samo edna ima
samo edna vistina sveta,
nikoj nema kantar da ja meri
niti ime da i smeni.

Neka ni e zdrava ziva
i na site vecno, vecno mila.

slika na nedelata

Утеха барам

Утеха барам,
од каде ли да ја крадам?
Во туѓина ја нема,
некој ми ја зема .
Утеха барам,
река солзи што пие
за камен тежок
во гради што спие.
Темнината ме собра
светлината ми ја обра.
Тага порта срце затвора.
Утеха барам,
тага порта да отворам.
Патишта стрмни,
и денови темни.
Утеха барам,
светло да земам
али очи,очи веќе немам.

Zlatna igla

Zlatna igla,
konec, zolt i crven
jas vo raka stegam,
Makedonsko zname
jas ke vezam.
Skala ljubov,
do nebo jas ke pravam,
i gore na nebo sakam da go stavam.
Kletva ljubov, na nego se pisuva
i na nebo se izvisuva.
Od edna strana,sonce go gree
od druga strena, mesecina jasna.
Praf ljubof,
zvezdi da seeat
so veter ljubov niz svetot veeat.
Takov amanet ,
dedo Bogomil ostavi,
vistinata da se slavi,
so zlatna igla da se pravi,
i na nebo da se stavi.

Slika stara

Slika stara vo tugjina
jas si baram ,
pred oci da ja gledam
i vo pregratka da ja stegam .

Slika stara, od rodina sveta,
jas da nosam i vo tugjina kleta.

Vo gradi stega,
ljubov moja po slika stara bega.

Me odtugji, tugjino kleta,
mi ostana, samo slika stara
od rodina sveta,
sto so ljubov uste, uste leta .