subota, 7. veljače 2026.

 

🌸 БЛАГОДАРНОСТ ВО БОИТЕ НА ЖИВОТОТ 🌸

Потекнувам од скромен дом, каде што немаше луксуз,
но имаше нешто побогато од злато — љубов и човечност.
Од тој дом научив дека среќата не се мери со богатство,
туку со чистината на срцето.

✨ Денес, со полни гради и тивка гордост,
им се заблагодарувам на моите родители.
Тие го положија се што имаа —
трудот, времето, љубовта —
за да ме поведат по патот на едноставниот, но вистински живот.

🌿 Како дете, го гледав светот со очите на радоста.
Од родителската добрина искрајност и вера  црпев сила,
како цвет што ја впива росата на утрото.
Моето детство беше платно, шарено, светло, полно со бои
што ги мешав со своите децки соништа.
И тие бои продолжив да ги нанесувам и денес,
бојадисувајќи го својот живот со љубов, почит и благодарност.

💧 Додека ги пишувам овие редови,
солзи ми се тркалаат по лицето —
не од тага, туку од радосно преполнување.
Зашто благослов е да се сеќаваш на минатото со нежност,
да го живееш сегашниот миг со полно срце,
и да чекориш кон иднината со чисти раце и светол збор.

💖 Во животот не е важно колку имаш,
туку колку можеш да дадеш —
па макар тоа било еден благословен збор,
или насмевка што мириса на душа.

🌸 Овие солзи, бисерни сведоци на мојата приказна,
ги прикачувам на овој запис —
како потсетник дека секоја боја на животот
се меша со љубовта од детството.
И дека најголемото богатство е
срцето што умее да сака.

Nema komentara:

Objavi komentar