ДЛАБОКО ШУМИ ШУМАТА бр 11
Покојникот ги брои мртвите стебла
и ги запишуа кривините
на сопственијот ум.
Денот молчи, длабоко во шумата
го влечи обоеното јаже
ја бриши пота од облакот на лицето.
Згужваните прсти
ги собираат растурените мравки
под светлината на сивата масечина.
Длабоко шуми шумата
гласно крцкаат вратите,
и ја разголуваат тишината.
Покојникот замина,
по патеката на времето
со стегнати раци
во некое друго време.
Повикот остана на сопствената адреса.
Соња Таировска Ѓурчак
02.06.2022 Улм
Nema komentara:
Objavi komentar